ปรุงอาหารเย็นกันนะคะพี่ๆ แกงส้มผักปลอดสารค่ะ ทานกับข้าวสวยร้อนๆสักจาน อร่อย ปลอดภัย ส่วนเนื้อสัตว์ตามใจชอบนะคะ ..
วันนี้ไปเซ็นทรัลกะลูกสาว พาแม่ไปทำสปามือ และเท้า คงอยากให้มือแม่ดูดี มีราศี เหมือนมือคุณพ่อหนูอ้อยเป็นแน่แท้ อิอิ เสร็จแล้วไปทานอาหารกลางวัน คุณหลวงอยู่บ้านอาบน้ำหมา 55555 ทานที่ Little Home กะจะทานแพนเค้ก โปะเนย ราดน้ำเชื่อม เหมือนตอนเด็กที่เคยพาเขาไปทาน พอทานของคาวเสร็จ มองหน้ากัน แล้วส่ายหัว อดเลยแพนเค็ก ถ้าคุณหลวง ไปด้วย คงได้ทานเฮ้อ ....คราวหน้าละกัน ลงรูปไม่ได้ ใหญ่เกิน เอาเป็นว่าทานปลาทอด กับยำมะม่วง ไก่มะนาว ต้มข่าไก่ คือมันอิ่มพอดีเกินไป ไม่เหลือที่ไว้บรรจุขนมอีกแล้ว
หนูอ้อยลงรูป เกือบใจเดียวกัน แวะเข้าซุปฯ หยิบกล่องแกงส้ม ยี่ห้อเดียวกัน แล้วเปลี่ยนใจหยิบชุดแกงเผ็ดแทน เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปซื้อเป็ดย่าง มะเขือสีดา ขนมจีน สับปะรดมีแล้ว ทำทานโลด
สวัสดียามเย็นครับ วันนี้"วันแม่" "อ้อมอกแม่" ผู้ขับร้อง ชาญ เย็นแข ผู้แต่งคำร้อง/ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน Cr : Plengpakjai Dotnet
วันนี้ไม่ได้พาแม่ไปเที่ยวไหนเลยปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ"น้องชายตัวร้าย"กับ"น้องสาวตัวแสบ" เป็นคนพาไป ป่านนี้ยังไม่กลับคงไปปิดท้ายด้วย kfc เหมือนเดิมเพราะท่านชอบทานมาก ส่วนผมพาภรรยาไปไหว้แม่ยายที่ฉะเชิงเทราเพราะเธอบอกว่าหนึ่งปีผมอยู่กับแม่ตลอดเวลาวันแม่หนึ่งวันขอเป็นของเธอได้ไหมผมให้สัญญากับเธอ ส่วนแม่ผมท่านก็ดีใจหลานๆมานอนด้วยตั้งแต่เมื่อคืน ป่านนี้คงเฮฮากับหลานๆอย่างมีความสุข ชีวิตคนเราไม่แน่นอน มีสุขก็มีทุกข์ มีทุกข์ก็มีสุข หากเราไม่รู้จักความทุกข์เราคงไม่รู้จักความสุข สุขหรือทุกข์ทุกอย่างล้วนอยู่ที่ใจปล่อยวางได้ทำใจได้ ถ้ามันทำได้ง่ายก็คงจะดี นานมาแล้วตอนผมยังเด็กจำได้ว่ามีอยู่วันหนึ่งแม่พาผมไปตามพ่อซึ่งตอนนั้นแม่ท้องอ่อนๆอยู่แม่พาผมไปที่แห่งหนึ่งและได้พบกับพ่อที่นั้นมีเรื่องราวโต้เถียงกันใหญ่โต แม่ร้องไห้พาผมกลับตอนนั้นมืดแล้ว เราสองคนเจอคนบ้าวิ่งไล่ เราสองคนวิ่งหนี จนมีชาวบ้านออกมาช่วยไล่คนบ้าไปให้ แม่พาผมนั่งรถเมล์กลับมาบ้าน เป็นบ้านหลังเล็กๆบนที่ดินผืนใหญ่ที่เขาให้มาอยู่เพื่อเฝ้าที่ให้เขา แม่ถามผมว่าเรากลับไปอยู่กับตาที่ขอนแก่นกันไหมที่นี่ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ผมอยู่ที่ไหนก็ได้ที่มีแม่ เราเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าแล้วขึ้นรถเมล์ไป"หัวลำโพง" แม่ซื้อตั๋วสองใบไปขอนแก่น ผมบอกกับแม่ว่าถ้ามีคนขึ้นมาขายยำแหนมเราซื้อกินกันนะแม่ เรานั่งรอรถไฟที่ชานชาลา แต่ในขณะที่แม่จะก้าวขึ้นรถไฟแม่เกิดปวดท้องแล้วมีเลือดไหลออกมา ผมจำไม่ได้ว่าเรามาโรงพยาบาลกันได้อย่างไร แต่จำได้ว่านางพยาบาลบอกว่าให้ผมนั่งรอแม่อยู่บนเก้าอี้ ผมมองเข้าไปในช่องกระจกกลมๆบนประตูเห็นแม่นอนอยู่บนเตียงข้างประตูรอหมอมา ความจำหลังจากนั้นเลือนลางเต็มที รู้แต่ว่าแม่แท้งลูก ตอนแม่ออกจากโรงพยาบาล อา(น้องชายของพ่อ)ขับรถมารับพาผมกับแม่ไปบ้านของลุง(พี่ชายของพ่อ) บอกให้แม่พักรักษาตัวอยู่ที่นี่ก่อน อาม่ากำลังปลูกบ้านให้อยู่กับตระกูลของพ่อ อาม่าพยายามทำให้ครอบครัวของผมเป็นครอบครัว พ่อกลับมาอยู่กับแม่และมีลูกอีกสองคน ตอนนั้นผมกลับมามีความสุขอีกครั้งแต่ก็เป็นความสุขช่วงสั้นๆ แล้วความทุกข์ก็เวียนกลับมาเมื่ออาม่าเสียชีวิตลง พ่อกลับไปอยู่กับคนที่เขารักและมีลูกด้วยกัน ส่วนผมกับแม่และน้องกลายเป็นภาระของญาติพี่น้องไป ผมต้องทำงานหนักตั้งแต่เด็ก เคยทั้งหิวทั้งอดหลายครั้งผมต้องไปแอบร้องไห้เพราะไม่อยากให้แม่เห็น ผมอยากให้แม่เห็นว่าตัวผมเองเป็นคนเข้มแข็งเป็นพี่ที่ปกป้องน้องๆได้ บางวันแม่โดนด่าโดนดูถูก ผมเห็นแม่ร้องไห้ผมก็เสียใจ ผมเคยเดินร้องไห้ไปตามถนนเรื่อยๆไม่อยากหยุดไม่อยากคิดอะไรอยากจะร้องไห้ให้น้ำตามันหมดไปสักที(ปัจจุบันเป็นโรคตาแห้งไม่รู้มาจากสาเหตุนี้หรือเปล่า) ผมเคยถามแม่ว่าทำไมเราไม่กลับไปอยู่กับตา แม่บอกว่าตอนนี้แม่มีลูกหลายคนกลับไปขอนแก่นก็ไม่มีอะไรทำอยู่ที่นี่ยังพอมีหนทางตอนนี้ต้องอดทนอีกหน่อยเอ็งโตน้องๆโตแม่ก็คงสบาย "อยู่เพื่อลูก" ผู้ขับร้อง ลัดดาวัลย์ ประวัติวงศ์ Cr: MrEspresso1000
กระซิบถามคุณแม่มะนาวนะครับ อย่าให้หลวงพี่ได้ยิน ..ถ้าพระเลี้ยงหมานิ หมามีชื่อทางธรรมไหมครับ อย่าง ชะโยตูบมะนะ (เจ้าตูบหมาที่ขยัน)
กระซิบตอบด้วย......แม่มะนาวว่าถ้าเจ้าหมามันชอบไปหมอบอยู่กะหลวงพี่เวลาสวดมนต์เนี่ย แสดงว่ามันกำลังพยายามท่องด้วย มันคงแอบตั้งชื่อตัวมันเองแหละ นี่ถ้าหลวงพี่รู้ เราสองคนต้องโดนฝาบาตร ปลิวแน่ แม่มะนาวต้องใช้ท่านางแอ่นเหินลม หลบฝาบาตร ระหว่างหลวงพี่ยังไม่เข้านี่ คุณปาล์มาลีต้องไปเตรียมร่างกายหัดหลบหลีกไว้นะ ฝาบาตรมีอันเดียว อาจมีฝาบาตรน้ำมนต์ อันนี้ใหญ่กว่าเท่าตัวเลย หลวงพี่เคยบอก
คุณแสงธูป อย่างในพระราชนิพนธ์ รัชกาลที่ ๖ "โลกคือละคร" สิ่งต่างๆที่ผ่านมาในชีวิต เราก็รอดมาจนทุกวันนี้ อาจทิ้งรอยบาดแผลไว้บ้าง ให้สะกิดสะเกาพอคัน เอา(ธรรมะ)ฮีรูดอย ค่อยๆทาแผลคงพอจางหายได้ ให้สิ่งที่ผ่านมา บอกเราว่าอย่าหวนกลับไปเส้นเดิม ทิ้งมันไว้แล้วเดินจากมา ไม่รู้ซินะ วันประชุมผู้ปกครอง นักเรียนส่วนใหญ่ พ่อแม่ก็คงมา แม่มะนาวนั้นปู่มา ไม่เคยรู้สึกต่ำเตี้ยติดดินเลยนะ เพราะสำหรับแม่มะนาวปู่ย่า ก็ที่สุดในชีวิตแล้ว บางทีก็มีคำถาม แม่มะนาวก็ตอบไปว่า ไม่รู้ซิ จำความได้ ก็เห็นแต่หน้าปู่ย่า อาๆ เท่านั้น รู้แค่นี้แหละ คำถามจบ คุณแสงธูปดีออก มีแม่ที่รักและห่วงใย แม่ของแม่มะนาวก็ยังอยู่นะ แม่ก็มีความสุขดีแข็งแรง อยู่กับลูกเขา ก็ยังเคารพ ในฐานะแม่ แต่ไม่มีเรื่องคุยกัน จะคุยอะไรล่ะ เพราะเราไม่มีเรื่องเดียวกันที่จะคุยกันเลย วันแม่ก็นึกถึงเขา ขอให้เขาแข็งแรง แต่ไม่กล้าไปหาหรอก ก็รู้อยู่แม่คงรู้สึกแปลกหน้ากับแม่มะนาว เพราะไม่ได้อยู่กับแม่เลย แต่แม่ก็ยังจำวันเกิดแม่มะนาว ได้นะ ก็แหม วันเกิดดีออกอย่างนี้ จริงป่าว วันเกิดปีนี้ขอบคุณเพื่อนในบ้านดินเหนียว ที่แม้ว่าจะคุยกันแค่ผ่านตัวอักษร แต่ก็ทำให้แม่มะนาวรู้ว่า นอกจากเพื่อนที่ คบกันมานานนับสิบปี ยังมีเพื่อนใหม่ที่ไม่ด้อยคุณค่ากว่ากันเลย ต้องขอบคุณตัวเอง ที่ทำบ้านหลังนี้ขึ้นมา โดยคิดในตอนแรก แค่ว่าจะเป็นบ้านพักยามชรา บันทึกเรื่องราวต่างๆที่เก็บไว้ในความทรงจำมานาน ออกมาเป็นตัวหนังสือร้อยเรียง อย่างที่ เคยฝันมานาน เพราะชอบขีดเขียน ความฝันสุดท้ายของแม่มะนาวที่ทำด้วยตัวเอง สองมือพิมพ์ สมองเรียบเรียง ทิ้งไว้ ในบ้านนี้ ยามหลับไป ก็เก็บไว้ในบ้านหลังนี้แหละ และขอบคุณทุกคนที่เข้ามาช่วยกันเรียงร้อยทำให้บ้านนี้อบอุ่น มีชีวิตที่เสมือนจริงในโลกไซเบอร์นี้ วันนี้คงเป็นอีกวันที่แม่มะนาวจะจดจำไว้ในความรู้สึก
คุณแสงธูปเหมือนเหล็กที่ผ่านไฟ ไฟยิ่งแรงเหล็กยิ่งแกร่ง ยิ่งถ้าได้คนชี้นำ ดั่งช่างตีเหล็กที่เก่ง ประคองตีให้น้ำหนัก เลี้ยงไฟอ่อนแก่ตามจังหวะเวลาด้วยแล้ว เหล็กชิ้นนี้เลอค่าแน่นอน คุณแสงธูปถ่ายทอดชีวิตเป็นบทความได้ชัดเจนเหมือนดูหนังดูละครอย่างนี้ บ่งบอกความรอบคอบในการเก็บละเอียดอย่างมาก เชื่อผมว่าทางเดินต่อจากช่วงยืนได้ของชีวิตนี้ จะดีขึ้นเรื่อยๆ เหมือนข้าวรอฝน เมื่อฝน(จังหวะที่ดี)มาถึง ข้าวต้นนี้เจริญเติบโตและออกร่วงอย่างสวยงามด้วยประสบการณ์การเรียนรู้ที่ผ่านมา คุณแสงธูปเวลานั้นจะเป็นเสี่ยธูปอย่างแน่นอน ฟันธง คอนเฟิร์ม ริว สัมผัสได้
อาหารที่ดีแลดูดูสีอาจไม่คลีนแต่คุณภาพคับชาม แกงเห็ด (นับได้ 8 ชนิด) หรือท่านที่อาจชอบรสเปรี้ยวอาจแปลงเป็นต้มยำเห็ดก็ได้..
เสนอผลงานศิลปินหญิงอิตาเลียนที่เขียนภาพไว้อย่างงดงาม เธอคือ ILEANA COLAZZILLI MATER TERRA 2000 2010 2012 riPRESA 2013 IL PRESENTE 2014 HABEMUS HOMINEM 2014 cr.web: ileanacolazzilli
สวัสดียามสายครับเพื่อนๆ ขอบคุณแนวคิดดีๆของ"พี่มะนาว"และคำอวยพรของ"คุณปาล์มาลี" อ่านแล้วน้ำตาไหลตรง"ริวสัมผัสได้"นี่แหละ เห็นแกงเห็ดของหนูอ้อยแล้วพรุ่งนี้จะทำบ้างแต่คงแค่สามเห็ดพอ หนูอ้อยทานข้าวแค่ถ้วยน้อยๆนั้นเองหรือครับ แค่นั้นผมมองก็หมดแล้ว เมื่อคืนแย่เลยโน๊ตบุ๊คพังพอเปิดมันขึ้นว่าให้เราใส่แผ่นวินโดว์ แล้วเราจะหามาจากไหน คงต้องไปลงวินโดว์ใหม่ที่ร้าน(เสียเงินอีกแล้ว) แต่ที่แย่กว่าคือเมื่อเช้าผมขอยืมมือถือภรรยาบอกว่าขอใช้เข้าบ้านดินเหนียวเดี๋ยวเดียว หยิบขึ้นมาดันลื่นหลุดมือกระแทกพื้น ภรรยาบอกเธอทำอะไรของเธอถ้าพังนะเธอซื้อใหม่ให้เลย ขณะที่ใช้อยู่ตอนนี้ยังปกติดีแต่เกิดต่อไปเสียภรรยาผมต้องเอาเหตุการณ์ครั้งนี้มาอ้างแน่เลยเพื่อเรียกเงินจากผม
Homeless to Harvard เป็นเรื่องจริงของเด็กหญิงที่พ่อแม่เป็นคนติดยา จุดที่เปลี่ยนชีวิตเธอคงเป็นตอนที่หญิงชรายื่นหนังสือให้เธอ ความมุ่งมั่น ไม่ยอมแพ้ จะพาเธอไปสู่ความสำเร็จในที่สุด เป็นหนังเล็กๆของ HBO ที่สอนใจดีมาก เข้ายูทูบ พิมพ์ Homeless to Harvard จะเลือกดูแบบทีเดียวจบ ประมาณชั่วโมงกว่า หรือจะเลือกเป็นวิดีโอ เป็นตอนสั้นๆ มี 9 ตอนค่ะ
หินเนื้อหมู หินรูปเนื้อสามชั้น (肉形石) สมบัติล้ำค่าของพิพิธภัณฑ์วังกู้กงที่ไทเปมีคู่แข่งแล้ว เมื่อมีการค้นพบหินเนื้อหมูที่งามไม่แพ้กันที่ที่เหมือง "จงเว่ย เป่ยซาน" เขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย หน้าตาของหินชุดนี้ดูเนื้อขาวกว่า เหมือนเนื้อที่ยังไม่ได้ปรุง ส่วนที่ไทเปดูเหมือนเนื้อที่ตุ๋นแล้ว หินที่เพิ่งค้นพบใหม่คาดว่า หากนำออกขายทอดตลาดราคาคงจะแพงหูฉี่ สำหรับหินรูปเนื้อ (肉形石) ที่ไทเป เป็นไฮไลท์ของพิพิธภัณฑ์มาช้านาน จัดแสดงที่ต่างประเทศ ก็มีคนแห่ไปชมล้นหลาม ของชิ้่นนี้พบสมัยราชวงศ์ชิง ราวศตวรรษที่ 19 เป็นสมบัติล้ำค่ามาก จนจัดเป็น "สามมหาสมบัติแห่งกู้กง" (故宮三寶) คือ หินรูปเนื้อ (肉形石), ผักกาดขาวหยก (翠玉白菜), และกระถางสำริดของเหมากง (毛公鼎) ภาพประกอบตามลำดับเป็นหินเนื้อหมู่ที่ไทเป ตามด้วยหินเนื้อหมูที่หนิงเซี่ย และผักกาดหยก ถ้าเป็นของจริงเอามาทำผัดผักกาดหมูติดมันได้เลย ชมเพิ่มเติม *ป.ล.ภาพหินเนื้อหมูที่หนิงเซี่ย http://3g.163.com/ntes/special/0034073A/photoshare.html… Cr : Kornkit Disthan
ระหว่างรอฟังเพลงของคุณแม่มะนาว โอกาสนี้ขอมอบศิลปะแนว papercutting โดย Maude White ศิลปินอเมริกันแนว papercutting ซึ่งเปิดสอนศิลปะนี้ให้แก่ผู้สนใจที่ Hudson Valley , NY ...อุปกรณ์ที่ใช้คือมีดผ่าตัดบางเฉียบและคมกริบ cr.web: bravebirdpaperart
หนูอ้อยคะ ภาพพระรูปสุดท้าย แน่ใจนะคะว่าเป็นรูปวาด ถ้าภาพวาดจริง ขอบอกว่า Oh Mon Dieu ขออุทานเป็นภาษาฟู่หรั่งเสดหน่อยน๊า ทวนความจำสมัยเรียนเล็กน้อย
และอีกที(สุดท้าย) Oh Mon Dieu สำหรับต้นแสงจันทร์ จากบ้านดินเหนียว ปอ ลิง คุณปาล์มาลี คอยหลบให้ดีนะ เทื่อกี๊หลบทันไปรอบนึงแล้ว
หลงพี่คะ คนลงต้นไม้เขารู้ป่าว ว่าต้นตอนที่มันโตเต็มที่ใหญ่ขนาดไหน ต้นแรก อาจเบียดต้นเดิม ไม่ก็โย้เอนหลบมา ส่วนอีก 3 ต้นเนี่ย ริมปากเหวเชียว โตขึ้นมา ดินจะรับน้ำหนักไม่อยู่ หรือป่าวคะ
เป็นภาพเขียนขนาด 60X60 CM โดย Ileana Colazzilli ค่ะ เธอเขียนจากต้นฉบับคือบุคคลในภาพ.. สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส ภาพเขียนขนาด 60X60 CMภาพpapa > ทรงเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกจากทวีปอเมริกา ในวันที่ทรงได้รับเลือกตั้ง สันตะสำนักประกาศว่าพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์คือ "ฟรานซิส" มิใช่ "ฟรานซิสที่ 1" พระองค์จะมีพระนามว่าฟรานซิสที่ 1 เมื่อในอนาคตมีสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสที่ 2 cr.photo of papa: http://www.blitzquotidiano.it/crona...ista-vaticano-si-e-io-sono-napoleone-1509739/ http://www.parrocchiabovolone.it/liturgia/papa-francesco/ อีกภาพของท่านพร้อมพระนามเดิม
เที่ยงนี้เปลี่ยนบรรยากาศไปชิมสันหมูกระทะไร้มันย่างแบบเกาหลีที่ Korean Town แค่ชิมเครื่องเคียงเรียกน้ำย่อยแบบเกาหลี(เช่นกิมจิที่รู้จักกันดี)อย่างละนิดอย่างละหน่อย ก่อนจานหลัก ก็ทำให้ตื้อไปซะหลายขุม
วันนี้วันศุกร์ และเป็นวันพระ และเป็นวันสุดท้ายของการทำงาน และเป็นอะไรๆอีกหลายอย่าง ขอบคุณ : Bonne Maisoon
Flo Rida และ Robin Thicke Flo Rida ft. Robin Thicke & Verdine White - I Don’t Like It, I Love It โฟล ไรเดอ (อ่านว่า flow-rai-duh) มีชื่อจริงว่า Tramar Dillard เป็นแรปเปอร์ชื่อดังชาวเมืองฟลอริดา เขาเลือกรัฐที่เขาอยู่ตั้งเป็นชื่อของเขาในวงการเพลง ดังมาจากซิงเกิลเพลง We The Best (2006) และมีเพลงที่ขึ้นบิลบอร์ดอันดับหนึ่งอีกสองเพลงในอัลบัมต่อๆมาคือ เพลง Low และ Right Round แต่ที่ดังสุดๆคือเพลง Club Cant Handle Me ซึ่งร่วมโปรดิวซ์กับดาวิด กูเอ็ดต้าดีเจชาวฝรั่งเศส ทำให้โฟลดังระเบิดจนออกทัวร์ทั่วโลก โฟลบอกว่าเขาถนัดในการคิดค้นทำนองมันๆมากกว่าแต่งเนื้อร้อง เพลง I Don’t Like It, I Love It วันนี้โฟลร้องฟีท.กับ Robin Thicke และ Verdine White มือเบสของวง Earth, Wind & Fire แต่ใน MV จะไม่มี White ร่วมแสดงด้วย cr.on youtube: Flo Rida และ DIRECTOR X cr.photo: เว็บ jumpradio.ca
ขอบคุณเจ้าของรูป เห็นแล้วนึกถึงตอนไปดอยแม่ฟ้าหลวงเชียงราย ไปรู้จักหมั่นโถวก็ตอนนั้น ตอนยืนอยู่ ไม่ใช่แค่เห็นเมฆไกลๆนะ แต่ลอยมาทั่วเลย ตอนบนสุดที่ขึ้นไปไหว้พระ แม่มะนาวเลยแอบเดินไปเอาหน้าชน เย็นๆเหมือนน้ำในตู้เย็นเลย เดินผ่านก็ละลายหายไป เหมือนเอาที่ฉีดน้ำพ่นใส แต่ไม่เป็นหยดเกาะหน้า
นักร้องไม่รู้ว่าใคร cr: อยากลืมกลับจำ :Isaraporn Kangont youtube ถ้าผมเป็นอัลไซล์เมอร์ ยามแก่ชรา แล้วไม่มีกัญญานมิตรเหลืออยู่รอบกาย ผมจะมีความสุขหรือมีทุกข์หนอ
เพลง อยากลืมกลับจำ ต้นฉบับ เป็นของ วงฮิตเปปเปอร์ ค่ะ แต่ที่เปิดนี่ ไม่ทราบว่าใครร้อง แหะๆ คุณ ปาล์มาลี ถ้าเกิดเป็นอัลไซเมอร์ ถึงมีใครๆอยู่ข้างกาย คุณก็จำไม่ได้หรอกค่ะ แม่มะนาวว่าน่าจะมีความสุขนะ ต้องไปถาม จิ๋ว แม่น้ำโขงค่ะ อิอิ วันนี้เปิดเพลงไทยละกัน ตอนหัวค่ำ ไปเรียกแมว แม่โมนา เข้าบ้าน เกิดนึกถึงทำนองเพลงนึงขึ้นมา เลยพยายามพึมพัม ทำนอง แล้วจะได้นึกเนื้อเพลงออก แล้วไปหามาจนเจอ เจ้าของเสียงเดิมรวงทองค่ะ ศิลปิน : อรวี สัจจานนท์ อัลบั้ม : อรวี ค่าควรเมือง ชุดที่3
คุณแม่มะนาวครับ ผมหมายความว่า หากผมแก่เฒ่าไป คนรอบข้างที่เคยมีไว้พูดคุย เล่าเรื่องราวขบขัน หัวเราะต่อกระซิบ เรื่องเก่าๆที่ทั้งสุขและทุกข์ ไม่มีอยู่ให้พูดคุยด้วยแล้ว ผมคงเหลือแต่ความจำที่คิดถึงเขาเหล่านั้น ถ้าเป็นความทุกข์ที่จะต้องอยู่แบบนี้ ปาดน้ำตาทุกครั้งที่นึกถึงความหลัง การเป็นโรคอัลไซเมอร์ (ที่เข้าใจคือจำอะไร ใคร ที่ไหน ได้ไม่นาน ส่วนอดีดสามารถเล่าได้ แต่ไม่มีความผูกพัน หรืออารมณ์รวม) เวลานั้นเรา(ตัวเราเองคนเดียว)จะมีความสุขหรือทุกข์ เหมือนเพลงอยากลืมกลับจำนะครับ
สวัสดียามดึกครับ ขอบคุณสำหรับบทความเรื่องตุ๊กแกที่ฝากถึงผม นะครับพี่มะนาว (คนสวยใจร้ายอะ ) แต่พอได้อ่านแล้วก็รู้ถึงประโยชน์ของมันที่ดีกว่าหนูหรือแมลงสาบ ตอนนี้น้องตุ๊กเขาก็อาศัยหลังบ้านผมอยู่นะครับตอนกลางคืนนี้เป็นแดนต้องห้ามของผมเลยส่วนตอนเช้าต้องถอดแว่นออกแล้วอย่ามองซอกแซกก็พอไหว "ฉันเป็นของเธอ" ต้นฉบับ สุนทราภรณ์ ผู้ขับร้อง นัดดา วิยกาญจน์ Cr : กรุงไทย มิวสิคออนไลน์
อดีตมีทั้งเรื่องสุขและทุกข์ มีทั้งเรื่องที่น่าจดจำกับเรื่องที่อยากลืม แต่ไม่ว่าเรื่องไหนก็ลืมไม่ได้เพราะมันรวมกันเป็นตัวเราขึ้นมา หากว่าเราไม่เหลือใครแม้กระทั่งความรู้สึกในความทรงจำ มันคงเป็นเรื่องเศร้าแต่ตอนนั้นเราคงไม่สามารถรับรู้ได้อีกแล้ว ทุกวันนี้ผมใช้บทเพลงในการกลับไปสู่อดีต บางเพลงก็พาเรากลับไปสู่ความสุข บางเพลงรู้ก็รู้ว่าจะพาเรากลับไปสู่ความทุกข์แต่ก็ยังอยากฟัง ไม่ใช่ว่างมงายในอดีต แต่เพื่อย้ำเตือนถึงหนทางที่ผ่านมาว่าเรามาจากไหนและกำลังจะไปไหนสิ่งใดควรทำและสิ่งใดไม่ควรทำ มีอยู่เพลงหนึ่งที่ฟังแล้วทำให้คิดถึงใครบางคนที่อยู่ในห้วงคำนึง "ห่วงใย" ผู้ขับร้อง สีเผือก คนด่านเกวียน Cr : Phin Thip ราตรีสวัสดิ์นะครับเพื่อนๆของผม
ภาพชุด The Echo ( Colored Pencils Series ) โดยศิลปินชาวไต้หวัน Chen Po Yuan ( Po ) .. ในวัยเด็ก โพเคยอยู่อินเดียและไทย จึงไม่แปลกที่งานเขียนของเขาสะท้อนภาพผักและผลไม้ที่คุ้นตาคนไทยมากเช่นนี้ โพได้ทำให้งานของเขาออกแนว abstract โดยผสมเส้นซิกแซ็ก และเส้นประกอบรูปเหลี่ยมต่างๆอย่างกลมกลืนกับเส้นกลมกลึงของผัก - ผลไม้อย่างลงตัว .. cr.เฟซ: woshichenpoyuan
