กลับเอาคลิปมาลง การแสดงของรายการ So you think you can dance เป็นธรรมเนียมที่ผู้แข่งขันจะแสดงการเต้นหมู่
สวัสดียามดึกครับ พี่มะนาวครับ โดยนิสัยส่วนตัวผมเป็นใจร้อนมากๆจนสร้างปัญหาในการดำเนินชีวิตให้ผมมากทีเดียวแต่ภายหลังจากที่ล้มป่วยอย่างหนักตอนสามสิบ ผมมีโอกาสได้ศึกษาธรรมะบ้างทำให้เข้าใจชีวิตและพอจะปล่อยวางได้บ้างตอนนี้เลยไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องใจร้อนเท่าไหร่ แต่เรื่องงานประดิษฐ์เป็นสิ่งที่ผมชอบมาตั้งแต่เด็กๆรวมถึงการเย็บปักถักร้อย เสื้อผ้าที่บ้านผมปะชุนเองหมด อาจเป็นเพราะตอนเด็กผมมีชุดนักเรียนชุดเดียวต้องซักทุกวันและซ่อมแซมเองขนาดชื่อโรงเรียนกับชื่อตัวเองผมยังปักเองเลย(ของลูกผมไม่กล้าปักให้กลัวลูกอายไม่กล้าใส่เพราะมันจะโย้ไปเย้มา) ตอนเรียนมัธยมวิชาลูกเสือครูให้ไปหาซื้อ"ไม้สติก"(ไม้ยาวๆแล้วตรงปลายเป็นง่าม) ผมไม่มีเงินซื้อเลยไปหากิ่งมะขามยาวๆมาทำ ลอกเปลือกออกแล้วทาสีส่วนตราตรงง่ามผมเอาฝาน้ำอัดลมมาตอก พอวันรุ่งขึ้นเอามาโรงเรียนเพื่อนฮากันใหญ่ครูหักของผมทิ้งเลยแล้วสั่งวิดพื้น หลังจากนั้นครูเลยเอาของรุ่นพี่ที่จบแล้วมาให้ใช้ สมัยนั้นมันจนมากๆผมกับเพื่อนเคยหิวขนาดเอาขนมที่เขาไว้ให้อาหารปลามากิน เคยมีของเล่นชิ้นหนึ่งผมอยากได้มากๆเป็นรถดับเพลิงแล้วมีหุ่นปีนบันไดขึ้นสูงๆ ทุกครั้งที่แม่พาผมไปขายของที่ตลาด ตอนนั้นแม่ขายกางเกงในเด็กส่วนผมถ้าแม่มีทุนแม่จะซื้อลูกอมให้ผมเดินขาย ผมจะไปหยุดดูทุกครั้งที่เขาเปิดโชว์ของเล่นชิ้นนี้ ผมอยากลองจับดูแต่เขาปิดป้ายไว้ว่า"ดูแต่ตา มืออย่าต้อง ของจะเสีย" จบเลย ผมเล่าให้ลูกฟังลูกผมบอกว่า"ถ้าโตขึ้นหนูทำงานได้หนูจะซื้อให้พ่อเอง" เล่าเพลินไปหน่อยดึกแล้วผมคงต้องขอลา ก่อนลาขออวดอีกหนึ่งชุดงานถักหนังยางเป็นชุดแรกๆที่ผมถักให้ลูกตอนแรกถักตัวเดียวแต่ลูกบอกว่าน่าสงสารมันไม่มีพ่อแม่ผมเลยต้องทำพ่อแม่เพิ่ม "ชุดครอบครัวมังกร"
ฝากบทเพลงหวานๆกล่อมเพื่อนๆทุกท่านให้นอนหลับฝันดี "รักอำพราง" นราธิป ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน ปล.ที่บ้านผมก็ไม่มีใครให้ผมปอกมะม่วงเหมือนกันภรรยาบอก"ซื้อมาใบละยี่สิบให้เธอปอกได้กินไม่ถึงสิบบาทที่เหลือติดไปกับเปลือกหมด"
งานประดิษฐ์กับพี่มะนาวเหมือนยาขมค่ะ สมัยเรียนม.ต้น ม.ศ. 1 จัดดอกไม้ มีวิธีจัดหลายแบบนะ พี่ก็ยื่นให้เพื่อนสนิทจัด ไม่สนิทจริงมันคงไม่ทำให้ แต่ต้องยอมบากหน้า รับหน้าที่เป็นคนเก็บกวาดเศษกิ่งไม้ทิ้งให้ พอชั้น ม.ศ. 2 เรียนเย็บปักถักร้อย ก็พอกัดฟันสู้ มีหัดตัดเสื้อผ้า ต้องสร้างแบบกันวุ่นวาย มีที่ต้องตัดส่งด้วย ได้กางเกงเพื่อนที่ทำไว้สองตัว บังเอิญใส่ได้ เลยรอดตัวไป และมีการตัดชุดส่ง กติกาว่า ถ้าไม่มีแขนต้องมีคอเสื้อ ถ้าไม่มีคอเสื้อต้องมีแขนด้วย ย่าตัดให้แม่มะนาว ตัดผ้าฉับๆโดยไม่ต้อง มีแบบ เป็นคอกลมแขนสั้น ก็รอดไปอีก ม.ศ. 3 วิชาปัก ทุกข์สุดๆเลย งานชิ้นแรก ปักดอกกล้วยไม้ ปักแบบสั้นมั่ง ยาวมั่ง เรียกไม่ถูก เพื่อให้สีของกล้วยมากดูกลมกลืน สวยงามสำหรับผู้มีฝีมือ แม่มะนาวไม่ต้องพูด ถึงกำหนดปักไม่เสร็จหรอก ก็ส่งเพื่อเอาคะแนนเมตตาพอไม่ให้ตก แล้วค่อยไปเก็บคะแนนอีกทีตอนสอบทฤษฏี งานชิ้นที่สองปีกกระเป๋าราตรีนะฮ้า ใช้เลื่อมปัก พอถึงกำหนด(อีกแระ) อาจารย์บอก แม่มะนาวอาจารย์ขอ 50 แถว อิอิ เรื่องวาดรูปอีกอย่าง ตอนสอบ จะมีคำสั่ง ให้วาดไรก็สั่งไปเหอะ ทั้ง 3 ปีแม่มะนาววาดแต่รูปที่ตีเส้นไปในกรอบ แล้วลงสีอย่างเดียว ขอแค่ผ่านพอ สมัยนั้นสอบตกวิชาเดียวก็ไม่ผ่านชั้นนะ จะมาปล่อยให้ลูกศิษย์ตกเพราะวิชาพวกนี้ก็กระไร ก็ไม่มีหัวทางนี้เลย แต่เป็นคนชอบของสวยๆ งามๆนะ เวลาเห็น ดอกไม้ใส่แจกันชอบ อยากทำในบ้านบ้าง พอทำดูมันไม่สวยอย่างเขาทำอ้ะ เห็นเขาเสียบๆลง เราก็เอาบ้าง 5555 สวยพิลึก เอาเป็นว่าวิชาพวกนี้พี่แย่จริงๆ เห็นคุณแสงธูปทำให้ดู เลยอิจฉาขอบตาร้อนผ่าว
คุณแสงธูปเก่งมากค่ะ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องหนังยาง หรือเรื่องน้องกุ้ง หรือเรื่องลำบากตอนเด็กๆ ฟังเรื่องตอนเด็กๆ ของคุณแสงธูป พี่สายลมก็น้ำตาหล่นประมาณ 10 หยด ชีวิตตอนเด็กๆ ของพี่สายลมก็คล้ายกับคุณแสงธูป คนบนฟ้ายอมกู้เงินร้อยละยี่สิบเพื่อให้ลูกสามคน มีเงินเสียค่าเทอม นี่คือเหตุผลที่คำว่า ครอบครัวของพี่สายลมคือ คนบนฟ้ากับแฟนแม่ ค่ะ ตั้งใจมาตั้งแต่เริ่มทำงานเมื่ออายุ 19 ปี พี่สายลมเรียนรามฯ แต่ไม่จบค่ะ ช่วยคนบนฟ้า ทำมาหากินส่งน้องที่เรียนเก่งกว่า คนบนฟ้าเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดในชีวิตของพี่สายลม ถ้าแฟนแม่เป็นเหมือนคุณแสงธูปหรือคุณจักร (จากเรื่องเล่าของทั้งสองคน) พี่สายลม คงดีใจมาก แต่ทั้งหมดเป็นเรื่องของอดีตที่เป็นแค่ความทรงจำ ยังไงชีวิตก็ต้อง เดินไปข้างหน้าใช่มั้ยคะคุณแสงธูป ขอเพลงนี้ให้ตัวเองและเพื่อนๆ บ้านดินเหนียวทุกคน สุขนิทรานะคะ
ดึกแล้วแหละ แต่ยังนั่งเล่นคอมพ์เรื่อยเฉื่อยไปตามเรื่อง นั่งอ่านเรื่องราวเก่าๆ จากจุดเริ่มต้นที่อยากเขียนเล่าอะไรๆ ไปเรื่อยเปื่อย เพราะเป็นคนชอบดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ เลยเริ่มแบบข้าฯมาคนเดียว จากสิ่งที่ยังคงอยู่ มาจนถึงบ้านดินเหนียวหลังน้อยนี้ ตอนนี้เหนื่อยจังคงเพราะแก่แล้ว เหนื่อยกับสิ่งที่เคยคิดว่าจริง แต่หลอกลวง เคยบอกหลวงพี่ว่า ตัวเองอยากเป็นนกกระจอก นกธรรมดาๆที่ชอบเกาะสายไฟ ชอบมองดูคนเดินไปมา จำได้แม้ตอนคนงานก่อสร้างเปิดประตู ร้านสะดวกซื้อให้เราตอนเราถือของเต็มมือ ขณะที่คนทำงานแต่งตัวหรูผลักเข้ามาเฉยๆ ชีวิตที่ผ่านมาจะสุข จะทุกข์ ยามใส่หัวโขนไม่เคยลืมตัว เพราะรู้ดีว่าวันนึงก็ต้องถึงเวลาถอดหัวโขน มีบ้างที่ท้อแท้ หมดกำลัง แต่ไม่เคยสิ้นหวัง เพราะยังมีเพื่อนแท้ เพื่อนที่เมื่อเราทุกข์ ยังรู้สึกเหมือนสัมผัสของมือที่แตะหลังบอกให้เรารู้ว่า ยังอยู่ข้างๆเสมอ โดยไม่ต้องกล่าววาจาใดๆ ว่างๆก็ชวนกันไปทำบุญ นี่กะว่าจะขับรถกันไปสองสาวแก่ๆ (คุณหลวงบอกแล้วอีกสองทำไม ไม่ชวนด้วย บอกว่ามันไม่ไปหรอก ดุเราอีก แล้วถามหรือยัง เออน่า....) ขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ เที่ยวไปตามจังหวัดที่อยากไป ขอเวลาวางแผนการเดินทาง และเที่ยวก่อน มีความสุขกับเพื่อนที่คบมานานจนลืมไปว่า ครั้งนึงเคยโดนใครสักคนอันเคยเป็นที่รักดุว่า "จะคบใครคุณต้องรู้จัก Limit" คงแปลว่ามีขอบเขตมั๊ง คำพูดนี้ห่างไปนาน เพราะคนพูดก็จากไปนานแล้วเหมือนกัน ความรู้สึกดีๆที่มีเพื่อนรักคอยแตะข้างหลังทำให้เราคุ้นเคย จนลืมตัว กว่าจะรู้ อ๊ากซซซซซ ไม่ใช่มือ มีดว่ะ จ้วงกันสดๆเลย เอาเหอะ ไงก็ได้ตามสบาย โทดทีที่โกหกว่าจน อยู่ตึกแถวตจว. เราก็แย่เหมือนกันเนอะ ที่ปิดบังไม่บอกว่าพอมีกะตัง อิอิ ตอนนี้เจ็บหลัง(โดนลอบแทง) ขอไปพักก่อนสักระยะ คนอย่างเราเด็กตรีวิด ไม่มีหนีอยู่แล้ว ไม่หนีไปนอกทำเก๋ด้วย ฮ่า ฮ่า แต่ยังไงๆก่อนไปก็ต้องฝากเพลงไว้ให้ฟัง แต่ยังไม่ตายเหมือนในเพลง เพราะคุณไม่มีค่าพอ แค่เสียใจที่นับไว้ว่าเป็นเพื่อน (เพราะคิดว่าเป็นเพื่อน เลยถูกเอาเรื่องราวที่ปรับทุกข์มาเยาะหยัน ขอยกย่องอย่างจริงใจ คุณแน่มาก) ลาก่อย (ชั่วคราว) กับคนที่มาเยี่ยมเยียนบ้านหลังนี้ด้วยใจ
รีบมาเม้นท์ค่ะ ไม่แน่ใจว่าพี่มะนาวจะเข้ามาอ่านมั้ย เรื่องเพื่อนของพี่มะนาวเนี่ยหนูว่า พี่คงใช้เวลาไม่นานค่ะ ข้อความดีๆ ที่พี่มะนาวไปฉกมาน่าจะช่วยได้เยอะนะคะ ไม่อยากจะโม้ว่าหนูปฏิบัติได้ 70% ค่ะ ชีวิตนี้น้อยนัก นะคะพี หนูจะรอฟังเพลง ดูรูปน้องหมาน้องแมว ข้อความธรรมะ เหมือนทุกวันค่ะ เพื่อนๆ ที่นี่ คุณแสงธูป คุณหนูอ้อย ก็คงคิดเหมือนกัน เอ หรือว่าหนูไปคิดแทนหว่าา อิอิ ไม่เป็นไรเพื่อนๆ ไม่ว่ากันอยู่แล้ว รักนะคะ จุ๊บ จุ๊บ ปอลิง...ใจเป็นประธานนะคะ
เหนื่อยนักก้อพักก่อนน่ะครับ .... การทำตัวเองให้อยู่นิ่งๆ ... ท่องเที่ยว ทบทวน หรือไม่ต้องสนใจสิ่งรอบข้างบ้าง จะทำให้เรารู้สึกมีพลังขึ้น มีแรงเดินต่อ ... อย่างน้อย ก้อสามารถมองทางที่เราจะเดินต่อไปให้สวยงามขึ้นน่ะครับ ....
สวัสดียามเย็นครับ(แบบเหงาๆ) ผมเชื่อว่าคนเข้มแข็งอย่างพี่มะนาวจะสามารถก้าวผ่านทุกปัญหาไปได้ "คำคนว่านั้นไม่เจ็บ ที่เจ็บเพราะใจเราเก็บมาคิด" เวลาที่คนอื่นเยาะเย้ยหรือใส่ร้ายเรา คนที่รักเราเขาจะไม่เชื่อ แต่กับคนที่เกลียดเราต่อให้อธิบายให้ฟังแค่ไหนเขาก็จะไม่สนใจแถมใส่สีตีไข่เพิ่มเข้าไปอีกเพราะฉนั้นกับคนแบบนี้ไม่มีคุณค่าพอให้เราพูดถึงด้วยซ้ำ จาก"สิ่งที่ยังคงอยู่"ตอนอยู่"เสรีไทยเว็บบอร์ด มาจนถึง"บ้านดินเหนียว"แห่งนี้ ผมพูดคุยฟังเพลงกับพี่มะนาว ผมคิดว่าพี่มะนาวเป็นเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งของผม พี่มะนาวพักผ่อนและเที่ยวให้เต็มที่นะครับ ผมจะเฝ้า"บ้านดินเหนียว"ให้เอง "ปล่อย" อ้น ธวัชชัย
ผมอ่านเรื่องราวของพี่สายลมแล้ว ชีวิตพี่สายลมช่างคล้ายกับผมเหมือนกัน ผมอยู่กับแม่และน้องอีกสองคน ตอนจบปวช.ก็ต่อรามฯแต่ก็ไม่จบเหมือนกัน มีอดีตและความทรงจำมากมาย บางครั้งผมเหมือนคนที่จมอยู่กับอดีต บางเรื่องควรจะลืมแต่หลายสิบปีก็ไม่อาจลืม ผมมักจะเล่าเรื่องราวของผมให้ลูกสาวฟังเพื่อให้ลูกรับรู้ถึงความลำบากของการเกิดมาเป็น"คน" "เก็บความทรงจำที่ประทับใจไว้ทำให้เรายิ้มเวลาคิดถึง เปลี่ยนความทรงจำที่เจ็บชำ้รันทดให้กลายเป็นถ้วยรางวัลเพื่ออวดว่าเราชนะมาแล้วทุกเรื่อง" "ผมเคยบอกกับลูกว่าถ้าพ่อมีอันต้องจากไปขอให้ลูกใช้ชีวิตให้มีความสุขแทนส่วนของพ่อด้วย รวยจนไม่สำคัญขอให้ลูกเป็นคนดี" พี่สายลมเป็นคนดีมีน้ำใจ "คนบนฟ้าของพี่สายลมต้องภูมิใจในตัวพี่มากแน่นอน" "จอมขวัญ" คณาคำ อภิรดี (ต้นฉบับ"คนด่านเกวียน")
ผมหัดทำมาได้เกือบปีแล้วครับ ตั้งแต่ กปปส หยุดชุมนุม ตอนนั้นคิดถึงเพื่อนๆที่ร่วมชุมนุม เลยหาอะไรทำเวลาว่างๆ มีอยู่ชุดหนึ่งผมเคยนำมาอวดแล้ว ครั้งนี้ขอนำมาโชว์อีกครั้งแบบรวมๆเป็นตัวละครจากการ์ตูนที่ลูกสาวผมชอบ
วันนี้คุณแสงธูปมาเร็วนะคะ แย่งซีน สว.สายลมไปเลย อิอิ พี่ไม่เหมือนคุณแสงธูป ที่พี่ไม่จมกับอดีต เลิกจมตั้งแต่อายุเริ่มเข้าหลักสี่ พอเข้าปลายหลักสี่ ไม่เคยคิดว่าตัวเองทำไมต้องเจอแต่ความผิดหวังและล้มเหลว ดวงตาเริ่มเห็นธรรม ฟังครูบาอาจารย์สายอาจารย์มั่น หลวงพ่อจรัล ความเกลียด ความโกรธ ความอยาก ตัดได้เกือบหมด โมโหมีบ้าง แต่ศีล ห้ายังรักษาไม่ได้ทุกวัน ที่สำคัญที่สุดพี่สะกดคำว่าพอได้นานแล้วค่ะ และก็พกอุเบกขาติดตัว ตามที่พระสังฆราชท่านสอนไว้ ชีวิตนี้น้อยนักนะคะ คุณแสงธูป....ที่คุณแสงธูปเล่าเรื่องปักชื่อ รร. ชื่อนักเรียนบนเสื้อ พี่สายลม รับจ้างปักนะคะ ปักสวยด้วย พี่สายลมชอบงานฝีมือทุกอย่าง ชอบงานวาด ชอบถ่ายรูป ชอบงานเกษตร ชอบทำงานบ้าน อย่างเดียวที่ไม่อาววว ทำกับข้าวค่ะ แต่ก็มีทำเองพอกินได้เพราะแพ้ผงชูรส ถ้าซื้อกับข้าว เดี๋ยวนี้ใส่ผงเยอะมาก กับข้าวที่ทำกินเองก็เอาง่าย เน้นผักปลูกเอง พวกผักสวนครัวรั้วกินได้ เรียนด้านสมุนไพรมาแล้ว ก็จะรู้ว่ากินอันไหนแก้อะไรด้วย ไม่ได้โม้ นะคะ เรื่องจริงค่ะ อ้อ อีกอาชีพตอนเรียน รับจ้างแปลภาษาอังกฤษ จากไทยเป็นอังกฤษ จากอังกฤษเป็นไทย ให้สาวสำนักนางโลมน่ะค่ะ คนบนฟ้ามีร้านตัดเสื้อทำผม คุณเธอจะมาตัดเสื้อทำผมที่ร้าน พี่สายลม เรียนชั้นประถม-มัธยมต้น รร.เอกชน เป็น รร.คริสตัง ที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ ซิสเตอร์ส่วนมาจะเป็นฝรั่ง นี่คือทำไมบางครั้งคนบนฟ้าต้องกู้เงินมาเสีย ค่าเทอมให้ คนบนฟ้าอยากให้ลูกเก่งภาษาอังกฤษ ได้มีเพื่อนดีๆ คนที่เรียนที่นี่ถ้าไม่ใช่คริสต์ ต้องรวยหรือมีเงินเย็นส่วนมาก ขอบคุณ คนบนฟ้ามากมายค่ะ ค่าแปลจดหมายจากไทยเป็นอังกฤษ ฉบับละ 40 บาท ไม่รวมค่าส่ง อังกฤษเป็นไทย 20 ส่วนมากจะง่ายก็คือ I love you, you love me ประมาณนั้น 555 พี่สายลมก็เลยได้ช่วย แบ่งเบาภาระค่าเล่าเรียนตอนเรียน ม.ปลายค่ะ อ้าวห้าทุ่มอีกซะแระ พรุ่งนี้ต้องไปหาหมอแต่เช้าตามนัด หมอให้พี่สายลม เป็นมนุษย์เบาหวานแล้วค่ะ แย่จัง ก่อนไปเอารูป เพ้นท์ผ้ากำมะหยี่ เรียนกับ อาจารย์ที่ ม.เกษตร มาให้ดูค่ะ ปอลิง คุณแสงธูปโชคดีกว่าพี่สายลมค่ะ ที่มีคนข้างๆ ดีๆ ตั้งสองคน ขอให้คุณแสงธูปเก็บความรักและความรู้สึกดีดี ตลอดไปนะคะ ราตรีสวัสดิ์ กับเพลงนกขมิ้นมอบให้พี่มะนาวค่ะ
สวัสดียามเที่ยงครับ เห็นงานเพ้นท์ผ้ากำมะหยี่ของพี่สายลมแล้วขอบอกว่า"สวยงามมาก" ตัวผมเองฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องนะครับ เคยบอกกับพี่มะนาวและคุณจักรไว้แล้วตอนพบกันใหม่ๆ พี่มะนาวบอกให้ใช้โปรแกรมดิกชันนารีแปล คุณจักรก็เคยแปลให้ฟัง ผมก็หัดพองูๆปลาๆไป อาศัยความเป็นนักดนตรี(ชาวบ้าน)พอจะเข้าใจทำนองและอารมณ์เพลง บางเพลงก็มีคนแปลไว้ในอินเตอร์เน็ต เลยพอไปได้ สมัยทำงานออฟฟิศตอนเที่ยงนี้เป็นอะไรที่ดูวุ่นวาย ว่าเราจะไปทานข้าวเที่ยงที่ไหนทานอะไรดี ตอนผมไม่มีงานภาคสนามต้องมาประจำในออฟฟิศ เวลาเพื่อนๆถามว่าตอนเที่ยงจะกินอะไรดี ผมจะตอบ"ก็ร้านข้าวข้างออฟฟิศนี้ไง" เพื่อนๆจะโห่บอกไม่สร้างสรรค์เลย ผมเคยเดินตามไปกินร้านอร่อยๆที่เพื่อนๆบอกเข็ดเลยไปกลับบ่ายพอดีไม่มีเวลาให้นั่งพักเลยรสชาติก็ธรรมดา ก่อนออกไปทำงานผมฝากเพลงไว้ให้เพื่อนๆฟังสักเพลง "เธอยังมีฉัน" แก้ว ลายทอง "ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆทุกคนแม้ว่าเราจะไม่เคยพบกัน"
สวัสดียามเที่ยงครับ เมื่อวานเข้า สภากาแฟ.net ไม่ได้เลย คิดในใจ "อีกแล้วหรือเปล่า" ถ้าไม่มี สภากาแฟ ผมนี้แทบไม่เคยจับคอมฯเลย ช่วงที่ เสรีไทย ปิด ผมก็เคว้งเลยแต่ยังดีที่ ขบวนการเสรีไทยเฟซบุ๊ค ยังอยู่เลยได้เข้าไปแวะดูข่าวสารบ้าง คุณหนูอ้อยเป็นอย่างไรบ้างครับ ขอให้หายไวๆสุขภาพแข็งแรงนะครับ (เจ้าเหมียวท่าทางโกรธจริงๆ) ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยตอนนี้ที่บ้านผมฝนกำลังตกอยู่ไม่กล้าออกไปไหนเลย เมื่อคืนก็เป็นไข้กินยาแล้วหลับยาวจนเช้าเลยตื่นมาค่อยดีขึ้นหน่อย ฝากบทเพลง รัก คิดถึง ห่วงใย แทนความรู้สึกจากใจให้เพื่อนทุกคนทั้งคนใกล้และคนไกล "รัก คิดถึงและห่วงใย" เคียส พันตา
วันนี่ไปธุระที่ อ.ปากท่อ เห็นทุ่งนาข้างทางข้าวกำลังออกรวง หอมกลิ่นรวงข้าว ปู่ย่าตายายเป็นชาวนา พ่อกับแม่ก็เคยเป็นชาวนา ตอนเป็นเด็กเวลาปิดเทอมแม่จะส่งไปอยู่กับยาย ช่วยดูควาย เลี้ยงเป็ดไล่ทุ่ง ดำนา เกี่ยวข้าว ดูหนังขายยา ไปวัดทุกวันพระ ไฟฟ้าไม่มี อีกหลายๆ อย่างของสังคมชนบท รู้สึกว่าเป็นการใช้ชีวิตที่คุ้มค่ามาก จำได้จนทุกวันนี้ ไม่ต้องมโนค่ะ ใครเคยสัมผัสชีวิตแบบนี้อย่าง สว.สายลมบ้างเอ่ย???
สวัสดียามค่ำครับ พี่สายลมพูดถึงความทรงจำตอนปิดเทอมที่ไปอยู่กับยาย ผมเองก็เคยผ่านชีวิตแบบนั้นมาแต่ออกจะเศร้าสักหน่อยตามประสาของผมไม่ขอเล่าดีกว่า แต่จะเล่าความประทับใจที่ดีๆแล้วกัน สมัยนั้นจำได้ว่าบ้านตาจะเลี้ยงหมูไว้ใต้ถุนเวลามีเศษอาหารก็เทลงไป ตกเย็นต้องเดินไปอาบน้ำกันที่ห้วย(ผมมีชีวิตผูกพันกับสายน้ำมาตลอดแต่ป่านนี้แล้วยังว่ายน้ำไม่เป็น) พอกลับมากันครบตาก็จะดึงบันไดขึ้น นอนเล่นกันฟังยายเล่าเรื่ิองหลอกเด็กให้ฟัง ไฟฟ้ายังไม่เข้าเช่นกัน อาศัยตะเกียงเจ้าพายุของตาคอยส่องแสงสว่างให้ พอตาดับตะเกียงก็เข้านอนกัน เวลาหนังขายยามาฉายก็จะพากันรวมกลุ่มไปดู เบื่อตอนกำลังสนุกๆพวกปิดเฉยเลย แล้วเอายามาเป็นตัวประกัน ผมละอยากให้ผู้ใหญ่ซื้อๆให้หมดสักทีหนังจะได้ฉายต่อ สมัยนั้นกินข้าวบ้านไหนก็ได้ ผู้คนรักสามัคคีกัน แต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ตั้งแต่มีคำว่า"เสื้อแดง" ขออนุญาตเปิดเพลง"อีสานบ้านเฮา"บ้างนะครับไม่รู้ว่าจะฟังกันรู้เรื่องหรือเปล่า(ไม่เข้าใจคำใดถามมาได้ครับ ) "เกี่ยวข้าวคอยนาง" สมจิตร บ่อทอง
หนึ่งเพลงโปรด(ของผม) ที่"พี่มะนาว"เคยเปิด "September" Earth,Wind & Fire (เขาร้องและเต้นได้พลิ้วมากๆรุ่นหลังยังสู้ไม่ได้)
เข้าฤดูทำนาแล้ว ที่บ้านเกิดภรรยาโทรศัพท์มาบอกว่าเขาเริ่มหว่านข้าวกันแล้ว ปีก่อนฝนแรกมา พ่อตารีบหว่านข้าวหลังจากนั้นฝนไม่ตก นกกินเรียบ คำ่คืนนี้ผมคงต้องขอลาไปก่อนเนื่องจากยาที่ทานไปเริ่มทำงาน ขอให้เพื่อนๆทุกคนมีความสุขนะครับ "ทุ่งรวงทอง" ชรินทร์ ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร คุณปลายขอบฟ้าและเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
วันนี้ฝนตกแล้ว ถึงจะไม่หนักแต่ก็ลดความร้อนได้มาก เอาเรื่องของสัตว์โลกตัวใหญ่ แต่น่ารักมาก เป็นความรักที่ไม่มีขอบเขต ไม่มีข้อจำกัด คิดว่าเพื่อนๆ อาจจะ เคยดูแล้ว ชอบมากมากค่ะ ดูได้บ่อยๆ เรื่องของคริสเตียน
สวัสดียามค่ำครับ วันนี้ผมพาลูกสาวไปหาซื้อรองเท้านักเรียนมา ไปช้าไปหน่อยเบอร์ที่ต้องการหาแทบไม่มี ใกล้เปิดเทอมผู้ปกครองพาลูกไปซื้อชุดนักเรียนกันเยอะดูวุ่นวาย เปิดเทอมใหม่ค่าใช้จ่ายเยอะ(ขนาดลูกเรียนโรงเรียนวัดนะเนี้ย) ยังดีที่รัฐช่วยค่าเครื่องแบบกับแจกหนังสือเรียนฟรี สมัยเรียนตอนผมเรียนประถมโชดดีหน่อยยืมหนังสือห้องสมุดเรียน แต่พอเรียนมัธยมต้องจดรหัสหนังสือ(อย่างเช่นภาษาไทยเทอม1 เขาก็จะพิมพ์รหัส ท101ไว้บนปก) เราก็จดเอาไว้แล้วไปหาซื้อมือสอง(เป็นอย่างตำ่)ที่"สวนจตุจักร" ไปกับเพื่อนๆสนุกดี ตอนเรียนมักจะไปกันบ่อย ยิ่งตอนเรียน ปวช.เพื่อนมักจะชวนไปจับ"ลีวายส์"มือสองกัน ต้องหัดดูให้เป็นว่าของแท้มันเป็นอย่างไร ตอนนั้นผมได้มาตัวหนึ่งแต่สีซีดจนจะขาวแล้ว(งบมันน้อย)ผมเลยเอาไปย้อมดำ ดูเผินๆแล้วเหมือนใส่"ซุปเปอร์แบล็ค"เลย "หนึ่งเพลงโปรด(ของผม) ที่พี่มะนาวเคยเปิด" "So Much In Love" All-4-One
ผมคงต้องขอลาไปก่อนสำหรับค่ำคืนนี้ "ขอเก็บความรักความหวังดีไว้ให้เพื่อนๆทุกคน ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสุขนอนหลับฝันดีนะครับ" "เก็บไว้ให้เธอ" นูโว ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร คุณปลายขอบฟ้าและเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สวัสดียามค่ำครับ หนึ่งเพลงโปรด(ของผม) ที่พี่มะนาวเคยเปิด "Goodbye" Air Supply ผมผ่านชีวิตมาขนาดนี้ผ่านเรื่องราวมามากมาย เคยมองย้อนกลับไปถึงความรักที่เคยผิดหวัง แล้วถามตัวเองว่าครั้งนั้นที่เราจากมาเป็นเพราะ"เราไม่ดีพอหรือเรารักเธอไม่มากพอ"
ฝากเพลงหวานๆก่อนลาสำหรับค่ำคืนนี้ "พระจันทร์หัวเราะ" กบ ศจี สายชล ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร คุณปลายขอบฟ้าและเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
