ธรรมในพุทธศาสนาแยกได้เป็นสองอย่างเท่านั้น คือ จริยธรรมและสัจธรรม จริยธรรมคือความดีเป็นสิ่งที่ต้องทำ ถ้าอยากมีความสุขก็ต้องทำ ต้องทำจึงจะมีชีวิตที่ผาสุกและเจริญงอกงามได้ ส่วนสัจธรรมคือความจริง เป็นสิ่งที่ต้องเห็นหรือเข้าถึง การปฏิบัติธรรมถ้ากล่าวอย่างย่อๆ ก็มีแค่สองเท่านั้น คือทำความดี และเห็นความจริง ทำความดีได้แก่ การให้ทาน การรักษาศีล รวมทั้งการภาวนาที่ทำให้คุณภาพจิตเจริญงอกงาม เช่น มีเมตตา มีความเพียร มีขันติ มีความอดทน ซึ่งล้วนทำให้จิตใจอ่อนโยน นุ่มนวล เอื้อเฟื้อต่อการทำความดี แต่เท่านั้นยังไม่พอ เราต้องฝึกจิตให้เห็นความจริงด้วย ความจริงนั้นมีมากมาย อาจจะเรียกว่าไม่น้อยกว่าดวงดาวที่อยู่บน ฟากฟ้า หรือที่อยู่ในจักรวาลนี้ พระพุทธเจ้าเคยเปรียบความจริงทั้งหลายในโลกนี้ เหมือนกับใบไม้ในป่า คราวหนึ่งพระพุทธองค์ได้ประทับที่ป่าประดู่ลาย และหยิบใบไม้มากำมือหนึ่ง ตรัสถามพระสาวกว่าใบไม้ในมือของพระองค์กับใบไม้ในป่า อันไหนมีมากกว่ากัน พระสาวก ก็ตอบว่าใบไม้ในป่ามีมาก ใบไม้ในกำมือพระองค์มีน้อย พระพุทธองค์ก็ตรัสว่า ธรรมะที่พระองค์สอนก็เหมือนกับใบไม้ ในกำมือ น้อยกว่าความจริงทั้งหลายในโลกและจักรวาลนี้ ความจริงมีมากมายนับประมาณไม่ได้ มหาศาลมาก แต่ ความจริงที่พระพุทธเจ้าเอามาสอนนี้มีเพียงน้อยนิด เช่น ความจริงเกี่ยวกับรูปนาม ความจริงเกี่ยวกับกฎแห่งกรรม ความจริงเกี่ยวกับเหตุแห่งทุกข์ คือปฏิจจสมุปบาท ความจริงที่เกี่ยวกับการดับทุกข์ คือปฏิจจสมุปบาทฝ่ายนิโรธวาร รวมทั้งความจริงเกี่ยวกับไตรลักษณ์ Cr : พระไพศาล วิสาโล นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เคว้งคว้าง..ใบไม้ปลิว ละลิ่วร่อน..ลงกลางดิน เรื่อยเรื่อย..ธารไหลริน มิสิ้นสุด..ลงหนใด เปรียบดัง..ชีวิตนี้ มิมีที่..จะพักใจ อ้างว้าง..ร้างฤทัย จนชีพดับ..ลงลับสูญ ..ไดอารี่ริมทิวสน
อ่านเล่นก่อนนอน Cr : เพจ กำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
หลายวันมานี้หายเรื่อยเลย อยากได้คอมพ์เครื่องใหม่ แต่งบยังไม่ออก เลยต้องทนใช้แบบดับๆติดๆไปก่อนตอนที่พิมพ์อยู่นี้ก็ดับไปทีแล้ว อาทิตย์หน้าต้องไปไหว้สุสานบรรพบุรุษแต่ยังตกลงวันกันไม่ได้เลยอยากจะไปพร้อมๆกันแต่ว่างไม่ตรงกัน(ส่วนผมว่างตลอด) "หวังเจาจวิน" เป็นเพลงจีนที่ว่ากันว่าร้องยากมากๆ
ทุกปีที่ไปไหว้สุสานบรรพบุรุษต้องผ่านแม่น้ำสายหนึ่ง สายนำ้แห่งความหลัง สายน้ำแห่งความทรงจำ สายน้ำ"แม่กลอง" "มนต์รักแม่กลอง" ศรคีรี ศรีประจวบ ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สวัสดีวันอาทิตย์ กับอิฐ ๒ ก้อน เมื่อตอนที่พระอาจารย์ ได้ลงมือสร้างวัดไทยที่เมืองเพิร์ท ออสเตรเลีย เพราะวัดไม่มีเงิน พระจึงต้องลงมือสร้างวัดด้วยตนเอง พระอาจารย์ ได้ก่อกำแพงแผงแรกสำเร็จ ท่านมองกำแพงนั้นด้วยความภูมิใจ แต่ เอ๊ะ ตายจริง! มีอิฐ2ก้อนที่มันบิดเบี้ยว ผิดที่ พระอาจารย์รู้สึกว่า อิฐ2ก้อนทำให้กำแพงแผงนี้น่าเกลียดมากๆ ท่านคิดจะทุบมันทิ้งทำใหม่ แต่ ท่านเจ้าอาวาส ไม่ยินยอม ท่านต้องทนมองกำแพง น่าเกลียด แผงนี้ วันหนึ่งมีคนไทยมาเยี่ยม ชมวัด ท่านมีหน้าที่พาแขกไปเดินดูแขกได้มายืนดู กำแพงแผงนั้น แล้วกล่าวชมว่า “กำแพง แผงนี้สวยมาก” พระอาจารย์ประหลาดใจถามแขกว่า “ คุณไม่เห็น อิฐ2 ก้อนที่บิดเบี้ยว นี้หรือ” คำตอบของแขกได้เปลี่ยนทัศนะของท่านต่อกำแพงแผงนี้ไปตลอดกาล “ใช่ ผมเห็นอิฐ 2ก้อนที่ น่าเกลียด แต่ ผมก็เห็น อิฐที่สวยงามมากๆอีก998 ก้อนที่ก่อไว้อย่างสวยงามเป็นระเบียบ” พระอาจารย์ถึงกับอึ้ง นับเป็นครั้งแรกที่ พระอาจารย์ สามารถ มองเห็นอิฐ อีก998 ก้อนที่สวยงาม นอกเหนือ จากอิฐที่ไม่สวยงาม แค่2ก้อน แต่ก่อนหน้านี้ท่านมีแต่จับตาไปที่อิฐ น่าเกลียด 2ก้อน จนคิดที่จะทุบกำแพงทิ้ง แต่ตอนนี้ ท่านสามารถชื่นชมความงาม ของอิฐที่สวยอีก 998 ก้อนได้แล้ว แล้วกำแพงแผงนี้ก็อยู่ต่อมาอีก 20ปี ตอนนี้ท่านไม่รู้แล้วด้วยว่า อิฐ น่าเกลียด 2ก้อน นี้มันอยู่ตรงไหน
(ต่อค่ะ) คนเราสักกี่คนที่ตัดสัมพันธ์ หรือ หย่าร้างเพียงเพราะเรา เพ่งมองเห็นแต่ “อิฐที่ไม่ดี 2ก้อน” ที่อยู่ในตัวคู่ชีวิตของเรา พวกเรา อีกกี่คนที่เคยรู้สึกท้อแท้สิ้นหวัง จนอาจจะเคยคิดฆ่าตัวตาย เพียง เพราะเรา เห็น”อิฐไม่ดี2ก้อนในตัวเรา” ทั้งๆที ยังมี อิฐดี สวยงามไม่มีที่ติ อีก 998 ก้อนในตัวเรา เคียบข้างกับ อิฐไม่ดี 2ก้อน แต่เรากลับไม่มองดูมัน สายตาเรากลับจับจ้องไปที่อิฐไม่ดี 2ก้อนนั้น เราเห็นแต่ ความผิดพลาดของเรา จนเราอยากจะทำลายมันทิ้งเสีย มันน่าเศร้า จริงๆที่หลายครั้งหลายหนเราได้ลงมือทลาย “กำแพงที่ดี” นั้นไปจริงๆ เราทุกคนย่อมมี “ก้อนอิฐที่ไม่เข้าที่เข้าทาง2ก้อนกันทุกคน” แต่ ว่าแต่ละคนก็มี “อิฐที่ที่ดีจนไม่มีที่ติ” จำนวนมากมาย กว่าข้อบกพร่อง เมือเราเห็นมันแล้ว สิ่งต่างๆก็ดูจะไม่เลวร้ายนัก ไม่เพียงแต่เราจะสามารถอยู่กับตัวเอง และข้อผิดพลาด บางประการของเราได้อย่างสุขสงบ แล้ว Cr : เพจ Sirichok Sopha นำมาเสนอ : หลวงพี่พสิษฐ์ สุจิณฺโณ ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
โอ๊ะ โอ กลอนบทนี้สายลมก็มีเก็บไว้ค่ะ แต่ไม่เหมือนเป๊ะนะคะ แบบนี้ค่ะ..... เคว้งคว้าง..ใบไม้ปลิว ละลิ่วหล่น..ลงสู่ดิน เอื่อยเอื่อย..ธารไหลริน มิรู้สิ้น..ลงแห่งใด เปรียบดัง..ชีวิตนี้ มิมีที่..จะพักใจ อ้างว้าง..ร้างฤทัย จวบชีพลับ..ลงดับสูญ
คงเป็นอันเดียวกันมังคะ ดูต้นฉบับ(ในสมุดจด) แม่มะนาว เป็นลายมือเพื่อนอ้ะค่ะ บอกแล้วแต่แรกว่าเป็นกลอน หลากสายพันธ์ เจออันไหนเพราะๆ จดเก็บตลอด จากหนังสือบ้าง เพื่อนใจดี มาเขียนใส่บ้าง เพื่อนแต่งบ้าง เราบ้าง แต่น้อย อิอิ
เมื่อวานครบ 1 ปี ที่แม่ไปอยู่บนฟ้า คิดถึงทุกวัน คืนนี้มีเพลงมาให้เพื่อนๆ ฟังก่อนไปนอนค่ะ สุขนิทรานะคะ เพื่อนๆ บ้านดินเหนียว
จากบทกลอนที่สองพี่สาวนำมาเสนอ อ่านแล้วเศร้าจังเลย "แผ่นดินกว้างใหญ่ผู้คนมากมายแต่กลับไม่มีใครเคียงข้างไม่มีแม้ที่พักใจ" "รักที่อยากลืม"
"รักอันตราย" ขวัญชัย เพชร้อยเอ็ด ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
เที่ยงวันจันทร์ ผู้มีปัญญาจะตักเตือนลูกศิษย์ดื้อ บางครั้งการพูดตรงๆไม่เกิดผลดี ลูกศิษย์อาจต่อต้านหรือไม่ยอมรับความจริง อาจารย์จึง ต้องสร้างเหตุการณ์ให้เขาสำนึกผิดแล้วกลับใจเอง มีอาจารย์เซนรูปหนึ่งทราบว่าลูกศิษย์รูปหนึ่งชอบออกนอกวัดไปเที่ยวตอนกลางคืน คืนหนึ่งหลวงพ่อซ่อนองค์อยู่ในป่า เพื่อดูว่าจริงหรือไม่ ประมาณสี่ทุ่มพระหนุ่มย่องออกจากกุฏิ แต่งตัวเป็นฆราวาส หลวงพ่อก็ตามไป พระหนุ่มตรงไปที่ กำแพงวัด มีหินก้อนใหญ่ติดอยู่ที่กำแพง พระหนุ่มก็เหยียบหินก้อนใหญ่ปีนขึ้นกำแพงกระโดดออกไปเพื่อเข้าเมือง พอพระไปแล้ว หลวงพ่อจึงดึงหินก้อนใหญ่ออกจากกำแพงแล้วคอยพระหนุ่มอยู่ ประมาณตีสองหรือตีสามหลวงพ่อได้ยิน เสียงพระหนุ่มกลับวัด หลวงพ่อจึงไปนั่งคุกเข่าแทนก้อนหิน พระหนุ่มโดดลงมาเหยียบศีรษะหลวงพ่อรู้สึกแปลกๆว่า หินไม่ค่อยแข็งเหมือนตอนแรก พอหันหลังไปดูก้อนหินเห็นเป็นหลวงพ่อยืนอยู่ในแสงจันทร์ เห็นรอยโคลนที่ศีรษะ ของหลวงพ่อจึงได้รู้ว่าเมื่อครู่ได้เหยียบอะไรไป หลวงพ่อมองหน้าพระหนุ่มที่กำลังตกใจสุดขีดแล้วบอกว่า โอกาสหน้า ออกไปควรใส่เสื้อหนาๆหน่อยเดี๋ยวจะเป็นหวัด แล้วก็กลับกุฏิไป หลังจากนั้นพระหนุ่มไม่เคยออกไปเที่ยวนอกวัดอีกเลย Cr : ธรรมะโดยพระอาจารย์ชยสาโร นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เพลงของน้องสายลมเพราะค่ะ รักที่อยากลืม ไม่ได้ยินนานแล้ว ฟังแล้ว เหมือนเป็นส่วนขยายของกลอนเลย เพราะจับใจ
คุณสายลมบอกว่าครบ 1 ปี ที่คุณแม่จากไป เพิ่งนึกชื่อเพลงที่จะมอบให้ออก (ตอนแรกนึกเป็น Tears From Heaven ไม่น่าใช่)
อ่านก่อนนอน Cr : เพจ กำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
รูปเจ้าหน้าย่นใหญ่มากๆเหมือนมันจะพุ่งออกมาเลยครับ พี่มะนาว วันนี้จบเทศกาล"วอกกิ้งเดท"แล้วต้องรอปลายปีกว่าจะได้ดู แต่ส่งท้ายได้ดี ภรรยากับลูกสาวนั่งลุ้นกันตัวโก่งเลยกลัวว่าจะมีใครจากไปอีก ส่วนตัวผมเองเชียร์"แดริล"กะว่าแดริลตายเมื่อไหร่เลิกดูเมื่อนั้น ช่วงเช้าไปเที่ยวห้างเจอหนังสือ"เลียดก๊ก"อยากได้มากเลยแต่ราคาตั้ง1,800ล้วงในกระเป๋ามีไม่ถึง80เลยหันไปส่งสายตาวิงวอนให้ภรรยาแต่ภรรยาส่งแววตาอาฆาตกลับมา ไม่ให้ไม่ว่าเธอยังเอาเงินก้อนสุดท้ายของผมไปจ่ายค่าหนังสือ"ผ่าตำนานแม่มด"ให้ลูกอีกโธ่ "ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา สหายผ่านมาแล้วผ่านไปเหลือไว้แต่ความทรงจำไว้ให้คิดถึง คำพูดปลอบโยนให้กำลังใจจากเพื่อนๆขอเก็บไว้ในห้วงคำนึง" "อาวรณ์" มาลีฮวนน่า
ตอนเป็นเด็กผมถูกส่งไปอยู่กับตายายที่ภาคอีสาน ในหมู่บ้านจะมีรถสองแถวใหญ่อยู่คันหนึ่งเป็นของผู้ใหญ่บ้านเขาจะไปรับคนมาจากสถานีรถไฟเพื่อเข้าหมู่บ้านวันหนึ่งมีสองรอบรอบเช้ากับรอบเย็น บ้านตาผมอยู่ตรงข้ามเขาพอดี ผมจะมายืนรอทุกรอบที่มีโอกาศรอว่าจะมีใครมาหามารับผมกลับกรุงเทพกลับบ้านซักที "ฝนจางนางหาย" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สิบโมงวันอังคาร ฟังธรรมกันก่อน Cr : วัดป่าบ้านตาด นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ทำความดีแต่ยังหนีทุกข์ไม่พ้น? ถึงแม้ว่าการทำความดีนั้นจะช่วยให้เรามีความทุกข์น้อยลง มีความสุขมากขึ้น แต่ก็ไม่สามารถช่วยให้เราพ้นทุกข์ได้ อย่างแท้จริง คนที่ทำความดีมามากก็ยังมีความทุกข์อยู่ อาจจะทุกข์เพราะทำความดีแล้วไม่มีคนเห็น มีความน้อยเนื้อ ต่ำใจที่ถูกตำหนิ มีความแค้นเคืองที่ถูกต่อว่าด่าทอ หรือเป็นทุกข์เมื่อล้มป่วย ยิ่งถ้าทำความดีด้วยความเชื่อว่า ทำความดีแล้วจะไม่มีทุกข์ ก็ยิ่งทุกข์เข้าไปใหญ่ แต่ถ้าตระหนักถึงความจริงที่ว่าความแก่ ความเจ็บป่วยหรือความตายก็ดี เป็นธรรมดาของชีวิต เป็นความ จริงที่ไม่มีใครหนีพ้น ก็จะทำใจยอมรับได้ และจะไม่ตีโพยตีพายซึ่งกลายเป็นการซ้ำเติมร่างกายให้ย่ำแย่ลงไป อันนี้เป็นตัวอย่างว่าทำความดีอย่างเดียวยังไม่พอ ต้องฝึกใจหรือเปิดใจให้เห็นความจริง เห็นความจริงเกี่ยวกับไตรลักษณ์คือ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ตระหนักว่าในที่สุดแล้วคนเราก็ไม่อาจหนี ความเจ็บป่วยและความตายได้พ้น รวมไปถึงความพลัดพรากสูญเสียด้วย เป็นเพราะคนเราไม่เห็นความจริง ตรงนี้ ดังนั้นแม้ทำความดีก็ยังทุกข์ Cr : พระไพศาว วิสาโล นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เป็นภาพปลากรอบของพระอาจารย์ ด้วยความที่มันแบ๊วดี เลยเอามาด้วย ย่อรูปไม่ค่อยเก่ง ขั้นตอนเยอะ เลย copy เอาค่ะ คุณแสงธูป เปิดมาตกใจอะดิ หน้าเท่าจานข้าวเลย อิอิ ส่วนหนังสือ เลียดก๊ก ลองหามือสอง หรือไปยืมห้องสมุด แถวบ้าน หรือหอสมุดแห่งชาติ พี่ไม่เคยอ่านเลย ยากเกินเข้าใจ ไม่เหมือนพวกหนังสือกำลังภายใน
สวัสดีคืนวันอังคาร วันนี้ได้ออกไปเดินห้างใกล้ๆบ้าน ได้ยินนักร้องคู่ร้องเพลงเก่าๆ ที่ไพเราะ ด้วยความชอบและประทับใจเพลงนี้มานานแล้ว เพราะเป็นเพลงที่ร้องยาก เป็นเพลงประสานเสียง สวนกันคนละเนื้อ แต่เข้าจังหวะกันได้ดี กลับมาถึงบ้านค้นหาใน youtube ดู มีหลาย version เลือกที่เสียงเหมือนต้นฉบับที่สุด ขอนำมาฝาก ก่อนนอน ราตรีสวัสดิ์
เพลงเพราะมากค่ะ ไม่เคยฟัง เห็นรูปแบบนี้ นึกถึงคนบนฟ้ามาก ขอฝากรูปไว้ในเม้นท์ คุณหงส์เฒ่าด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ คนบนฟ้าคือคนที่นั่งบนบันได ถ่ายที่หัวหินค่ะ
ขอบคุณ คุณหงส์เฒ่าเสาร์ธรรม ที่มาเปิดเพลงให้ฟัง เป็นเพลงที่เคยร้องประสานเสียงเมื่อนานแล้ว แบบประเภทรายการคั่นเวลา ทำนองนั้น คือจำได้ว่าเคยร้อง แต่จำเพลงไม่ได้ ขอบคุณค่ะที่ได้มีโอกาสฟังอีก คุณแม่คุณสายลมสวยมากเลยนะคะ คุณสายลมเหมือนคุณแม่ไหมคะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
"เห็นด้วยกับพี่มะนาวในกรณีของคุณแม่พี่สายลม " ฟังเพลง"ชื่นชีวิต"ที่พี่หงส์เฒ่านำมาเปิดแล้วคิดถึงสมัยเป็นเด็กขนเครื่องดนตรีให้ลุงกับป้าสองท่านรับจ้างร้องเพลงตามงานเลี้ยงต่างๆเพลงที่ร้องจะเป็นเพลงจีนกับสุนทราภรณ์ ผมเลยเคยฟังติดหูหลายเพลง ขอเปิดเพลงคู่แบบร้องสวนคนละเนื้อเหมือนที่พี่หงส์เฒ่าเปิดแต่ขอเขยิบอายุลงมาสักนิด "วันที่เราจากกัน" พิ้งค์แพนเตอร์ ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณข้ามันลูกทุ่ง คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สวัสดีวันพุธ April's Fool Day Cr : หอจดหมายเหตุพุทธทาส อินทปัญโญ นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison แอบเอามา : แม่มะนาว
