สงสัยเพราะรู้ตัวว่าข้อมูลไม่พอที่จะตัดสินได้ไม่ใช่กิเลส สงสัยแบบนี้เป็นอาการของความอ่อนน้อมถ่อมตน และความรอบคอบมากกว่า ยอมรับว่าไม่รู้แล้วแสวงหาข้อมูลที่ยังขาดไปก่อนตัดสินเป็นทางไปสู่ความเจริญ สงสัยทั้งๆที่มีขัอมูลพอที่จะตัดสินได้คือกิเลส สงสัยแบบนี้มักจะเกิดเพราะกลัวผิด กลัวเสียเวลา กลัวเสียหน้า ต้องการเครื่องรับประกันล่วงหน้าว่าตัดสินถูกแล้ว แต่เครื่องรับประกันอย่างนี้ไม่มี ในเมื่อทุกสิ่งในโลกนี้ไม่แน่ไม่นอน การตัดสินเลี่ยงการเสี่ยงไม่ได้ เพียงแต่ว่าเราต้องพยายามตัดสินด้วยสติ ด้วยปัญญา ไม่ใช้ตัดสินเพราะอารมณ์ ไม่ใช่ ผัดวันประกันพรุ่งเพราะอารมณ์ Cr : ธรรมะโดยพระอาจารย์ชยสาโร นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
คิดดีก่อนนอน Cr : เพจ กำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ฟังเพลงของพี่มะนาวแล้วขอเปิดของตัวเองบ้าง วันนี้ไม่มีเรื่องเล่าค่ะ รู้สึกเหนื่อยใจ และก็เหนื่อยหน่ายหลายๆ อย่าง เพลงที่จะเปิดเนืื้อร้องสวย มาก ฟังแล้วรู้สึกดี๊ดี เชิญเพื่อนๆ ฟังด้วยกันก่อนไปนอนนะคะ
"สำหรับคนเหงา" หากว่ายิ้มเศร้า.......เธอจะเข้าใจได้บ้างไหม เขาพูดกันว่า เธอเหงา.....ฉันก็เหงา คิดถึง...........ไม่รู้เหมือนกัน...ว่าอะไร จะดอกไม้...ภูเขา...ฟ้า...หรือ หญ้า..ดิน แล้วจะเก็บดอกกุหลาบสีม่วงอ่อน....เอามาฝาก....ด้วยความรัก แล้วจะชอบดอกหญ้า...ด้วยบ้างไหม สักวันก็คงต้อง...จากกันไป ร้องไห้... เดี๋ยวเดียวก็หาย ..... แค่นี้นะ กลอนเก็บได้...แถวทิวสน
ความคิดดีๆก่อนนอนหลับฝัน Cr : เพจ กำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เที่ยงกว่าๆวันพุธ กับธรรมะและธรรมชาติ Cr : ธรรมะโดยพระอาจารย์ชยสาโร นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
โดน โดน ขอบคุณค่ะพี่มะนาว สายลมรอมานานแล้วค่ะ ไม่รู้ว่าพี่มะนาวจะจำได้ป่าว ครั้งหนึ่งใน facebook บ้านพักคนชรา พี่มะนาวบอกว่าอยากจะชวนกันเขียนหรือเอา กลอนเปล่ามาลงกันค่ะ แต่ก็หายเงียบไปเหมือนสายลมพัดผ่าน วันนี้ได้เห็นจริงๆ ซะที สายลมขอลงบ้างนะคะ ไม่ได้เขียนเองหรอกค่ะ แต่ไปแฮ้บเค้ามาถ้าจำไม่ผิด จากหนังสือขวัญเรือน สมัยยังเป็นสาวน้อยๆ ค่ะ ......เธอเคยเป็นความฝัน เป็นคืนวันอันงดงาม เป็นคนที่ฉันเคยติดตาม เคยถามด้วยความห่วงใย เธอมิใช่เป็นเพียงคนที่ฉันรู้จัก แต่เธอเป็นคนที่ฉันรักและฝันไฝ่ เธอเคยให้ความเข้าใจ เธอเคยเก็บดอกไม้มาฝากจากขอบฟ้า แล้วกาลเวลาก็ทำให้ฉันรู้สึก ว่าลึกๆ เธอไม่เคยห่วงหา เธอไม่เคยเห็นฉันมีค่า ฉันเพียงผ่านมาเธอฉุดรั้งไว้ เป็นเพราะเธอกำลังเหงา เธอต้องการคนเอาใจใส่ ฉันผ่านมาเธอจึงไม่ให้ผ่านไป มัดฉันไว้ด้วยความผูกพัน ระหว่างเรามีสายใยบางๆ ยึดไว้ตรงกลางระหว่างคนช่างฝัน แท้จริงเราไม่ได้รักกัน...ไม่ใช่สิ แท้จริงเธอไม่ได้รักฉันแม้สักนิด จนวันต้องเอ่ยลา ไม่ใช่เธอหรอกนะที่เป็นฝ่ายผิด ฉันรู้ต่างคนต่างมีชีวิต ไม่มีสิทธิ์บังคับหัวใจใคร ฉันเป็นเพียงคนที่เคยรักเธอ เป็นคนที่เคยชอบเธอได้ยินไหม ที่ผ่านมาเป็นเพียงความทรงจำในหัวใจ ไม่มีสายใย ไม่มีอะไรระหว่างเราอีกแล้ว... ยี่สิบกว่าปีแล้วค่ะ แต่ก็ยังจำได้ไม่ต้องเปิดสมุดที่จดไว้ดูค่ะ ส่วนเรื่องของแม่ขอแขวนไว้ก่อนนะคะ ตอนนี้เหนื่อยใจกับแฟนแม่มากค่ะ งอแงทุกวัน
กลอนที่มีมา มาจากต่างที่ ต่างสายพันธ์ 5555555 เขียนเอง เพื่อนส่งให้ เพื่อนแบ่งให้อ่าน หรือจับใจจากในหนังสือเก่าๆที่อ่าน ผ่านมา จะมาจากคุณทมยันตีค่ะ แต่จากหลายปากกา หลายเล่ม ในฝัน ก็มี กลอนเปล่าข้างบน(ของใครจำไม่ได้) เขียนจากความรู้สึกจากช่วงหลังเทอมแรกทีี่จบกีฬา เมื่อเปิดเทอมกลางมาที่เราเหงาจับใจ เหมือนชีวิตขาดหายไปสักอย่าง และจะเป็นเช่นนี้กันทุกปี จนกว่าครั้งที่ 5 จะผ่านไป นั่นคือกิจกรรมสุดท้ายของเราและน้องๆแล้ว ก่อนจากกัน เพื่อก้าวไปสู่เวทีของแต่ละคน เอามาให้คุณสายลมอ่านค่ะ น้องแสงธูปด้วย เห็นคุณสายลมบ่นเหนื่อยหน่าย เลยจัดให้
สวัสดียามสายครับ หายไปสองคืนเนื่องจากโน๊ตบุ๊คพัง ดีที่ยังพอซ่อมได้เลยได้กลับมาฟังเพลงและอ่านบทกลอนเพราะๆ จากพี่ะนาวและพี่สายลม หนังสือขวัญเรือนผมจำได้ลางๆว่าแต่ก่อนชอบอ่าน คอลัมน์งานประดิษฐ์งานฝีมือ ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าเพราะหาอ่านเอาจากร้านตัดผมร้านเสริมสวยตอนเป็นเด็กในตลาด ชอบที่เขาจะสอนเย็บตุ๊กตาจากผ้า ผมจำมาเย็บตุ๊กตาให้ลูกจะได้ไม่เหมือนใคร ผมขอฝากไว้สักบท เธอนั้นคงไม่รู้ ฉันเฝ้าดู เธออยู่มานาน และทนทุกข์ ทรมาน กับการที่แอบรักเธอ เธอก็ยังไม่รู้ ดูไปเธอทำ เฉยเมย ความรักของ คนเชยๆ ที่ไม่เคยจะบอกรักใคร ตั้งใจวันนี้ และฉัน ว่าวันนี้ต้องเอื้อนเอ่ย ความรัก จากคนเชยๆ จะเปิดเผยให้เธอรับฟัง เธอจะรักไม่รัก จะอกหักหรือจะสมหวัง อย่างน้อยก็ยังได้ทำ ได้เอ่ยคำว่าฉันรักเธอ ................................................................ ผ่านแล้วสิบห้าฝน จากคนเคยอยู่ลำพัง เดี๋ยวนี้ต้องมาทนฟัง เสียงดังเธอสั่งใช้งาน เอาพากองนี้ไปซัก อย่ายึกยักส่งเงินเดือนมา โอ้แม่คุณกานดา เธอมาเป็นแม่ ฉันหรือไร
เมื่อระลึกถึงการให้อย่างบริสุทธิ์ใจในอดีต ความสุขเกิดขึ้นทันที เป็นทรัพย์อันประเสริฐอยู่ในใจ ที่ไม่มีใครแย่งชิงได้ และไม่รู้โรย Cr : ธรรมะโดยพระอาจารย์ชยสาโร นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
"ลืมหรือยังคนที่เธอเคยรัก ยินดีกับชีวิตใหม่ของเธอ" "เธอไปถึงตามที่ใจมุ่งหวัง แต่ฉันยังอยู่ตรงนี้ ตรงที่เธอทิ้งฉันไป" "ปั้นดินให้เป็นดาว" ธานินทร์ อินทรเทพ
อ่านเล่นก่อนนอน Cr : เพจ กำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน นำมาเสนอ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
