"สวัสดียามสายครับเพื่อนๆบ้านดินเหนียว" หากเรารอคอยใครคนหนึ่ง จะเจ็บแค่ไหนถ้ารู้ว่าเขามีคนใหม่ไปแล้ว แล้วถ้าหากว่าต้องรอโดยที่ไม่รู้ว่าเขาจะกลับมาหรือไม่ อย่างไหนเจ็บกว่ากัน
คุณแสงธูป ยังเก็บเฟรนด์ชิพไว้มั้ยคะ ของพี่สายลมยังมีอยู่เลยค่ะตอนจบ มศ.3 กับ มศ.5 เอามาให้เพื่อนๆ สมัยนั้นในตอนนี้ได้ดูกัน เพื่อนบอกว่าเขียนไปได้ไงแบบนี้เนี่ย หวานเลี่ยนมากเลยค่ะ ถ้าเป็นเพื่อนชาย จะเป็นแนวขำๆ....แต่แบบคุณแสงธูปแอบบอกเธอคนนั้นไม่ได้ค่ะ อิอิ[/quote] พี่สายลมครับของผมมีเล่มเดียวด้วยความรักมากเลยเก็บไว้ใต้เตียงนอนนานมากๆ มาคิดถึงอีกทีทั้งน้ำทั้งปลวกเล่นซะเละ ทุกวันนี้ผมยังแอบมอง"เธอคนนั้น"อยู่นะครับแอบมองดูเธอผ่าน"เฟสบุ๊ค"เธอไปอยู่ต่างจังหวัด ในหนึ่งปีเธอจะถ่ายรูปตัวเองกับข้อความทักทายเพื่อนเก่าๆสักครั้งสองครั้ง เพื่อนๆก็จะเข้าไปทักทาย "ไม่ส่งข่าวเลยนะ"หายเงียบไปเลย"สบายดีไหม"(ประมาณเนี้ย) เธอก็จะตอบสองสามข้อความแล้วก็เงียบไปอีกเป็นปี พอเห็นหน้าเธอความทรงจำในวัยเรียนก็คืนกลับมา มันสร้างรอยยิ้มจากใจให้ผมได้ดีทีเดียว "เฟรนด์ชิพกระซิบรัก"
สวัสดีวันจันทร์ เริ่มวันด้วยช่วงบันเทิงธรรม พิจารณาว่า “เราจะต้องพลัดพรากจากคนรักของรักเป็นธรรมดา” การพิจารณาเช่นนี้จะเป็นการเตือนใจเราให้ตระหนักถึงความจริงที่จะต้องเกิดขึ้นไม่วันใดก็วันหนึ่ง และหากเหตุร้ายนั้น เกิดขึ้นในที่สุด คุณจะทำใจได้ง่ายขึ้น การเตือนใจตนเองเช่นนี้ยังจะช่วยให้คุณปฏิบัติต่อเขาด้วยความใส่ใจมากขึ้น เพราะรู้ว่าเขาจะต้องจากคุณไปในที่สุด การทำดีกับคนที่เรารักอยู่เสมอ ไม่เอาแต่ใจตัวเอง นอกจากจะเป็นการถนอมความรักให้ยืนยาวแล้ว ยังจะทำให้คุณ ไม่รู้สึกผิดเมื่อเขาจากไป สาเหตุที่คนเป็นอันมากรู้สึกผิดเมื่อคนรักจากไปก็เพราะเสียดายที่ไม่ได้ทำความดีกับเขา ตอนที่เขาอยู่ หรืออาจจะทำอะไรที่ไม่ดีกับเขาด้วยซ้ำ พอเขาจากไปจึงเสียใจ ยิ่งรู้ว่าไม่สามารถทำอะไรให้แก่เขาได้แล้ว ก็ยิ่งเสียใจมากขึ้น Cr : พระไพศาล วิสาโล ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ช่วงความคิดดีๆ Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
พี่สายลมครับของผมมีเล่มเดียวด้วยความรักมากเลยเก็บไว้ใต้เตียงนอนนานมากๆ มาคิดถึงอีกทีทั้งน้ำทั้งปลวกเล่นซะเละ ทุกวันนี้ผมยังแอบมอง"เธอคนนั้น"อยู่นะครับแอบมองดูเธอผ่าน"เฟสบุ๊ค"เธอไปอยู่ต่างจังหวัด ในหนึ่งปีเธอจะถ่ายรูปตัวเองกับข้อความทักทายเพื่อนเก่าๆสักครั้งสองครั้ง เพื่อนๆก็จะเข้าไปทักทาย "ไม่ส่งข่าวเลยนะ"หายเงียบไปเลย"สบายดีไหม"(ประมาณเนี้ย) เธอก็จะตอบสองสามข้อความแล้วก็เงียบไปอีกเป็นปี พอเห็นหน้าเธอความทรงจำในวัยเรียนก็คืนกลับมา มันสร้างรอยยิ้มจากใจให้ผมได้ดีทีเดียว "เฟรนด์ชิพกระซิบรัก" [/quote] เห็นน้องที่เล่นไวโอลินแล้วฟินมากค่ะ พี่สายลมเคยตั้งใจอย่างมากที่จะเรียนและเล่นไวโอลินให้ได้ แต่ก็คิดว่าจะ จะ จะ จนรู้สึกว่าถ้าหมดภาระแล้วเราจะแก่เกินเรียนป่าวน้าาาา... ขอบคุณ คุณแสงธูปอีกครั้งนะคะ ที่ทำให้นึกถึงสิ่งที่อยากจะเป็นในช่วงหนึ่งของชีวิตที่ผ่านมา
พี่สายลมเหมือนผมเลยอยากหัดเล่นไวโอลินมากๆแต่สมัยผมวัยรุ่นไวโอลินมีราคาแพงมากกับคนจนๆอย่างผมตอนนั้นได้แต่มอง (เคยไปดูที่จตุจักรตัวละสี่พันแต่เสียงไม่ดีเลย) ทุกวันนี้ได้แต่นั่งเกากีตาร์ตัวเก่าไปวันๆ ("แอคคอเดียน"อีกอย่างหนึ่งที่ผมอยากได้) "ทานตะวัน" (เพลงนี้ อ.ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี เป็นผู้แต่งโดยเอาบทกวีของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ มาเป็นคำร้อง) ผมเอาฉบับของ"ปิ๊ค เปรียว"มานำเสนอ(เธอสองคนเป็นลูกของ "อี๊ด ฟุตบาท"เพลงดังคือ"จดหมายถึงพ่อ"นักร้องยุคเดียวกับ"พงสิทธิ์ คัมภีร์ ปัจจุบัน ปิ๊คกับเปรียว มีอัลบั้มเป็นของตัวเองและได้รับรางวัลทางงานดนตรีมากมาย)
วันนี้นั่งดู วอกกิ้งเดท5 ครึ่งหลังตอนแรก (เป็นหนังเรื่องเดียวที่สามคนพ่อแม่ลูกนั่งดูพร้อมกัน) บีบคั้นจิตใจมากเล่นเอา"ไทรีส"กองกำลังหลักมาให้ซอมบี้กัดเล่นซะตั้งแต่ตอนแรกเลย ลูกสาวบ่นใหญ่เลยเพราะ"ไทรีส"เป็นขวัญใจของเธอ
โลกน่ะ..มันสวยงามเสมอ.. คนต่างหาก..ที่ทำให้โลก..ไม่สวยงาม.. น่าแปลก..ที่ทุกคนอยากได้โลกที่สวยงาม.. แต่กลับมีน้อยคน..ที่ลงมือทำ.. . บางคน..นอกจากไม่ทำ.. ยัง.."แขวะ"..คนที่พยายามทำจิตใจให้ดี.. พยายามดำรงชีวิตอยู่ภายใต้ปัญหา ของโลก ที่คนในโลก..นี่แหละสร้างมา ว่า.."พวกโลกสวย.." และยังย้ำคิดย้ำทำด้วยการท่องกับต้วเองว่า.. โลกนี้..มันไม่สวยงาม.. . โลกจะงามไหม..อยู่ที่มุมมอง และบุญวาสนาส่วนตัว..ว่าจะมองออกไหม.. คนบางคนตั้งแต่เกิดจนตาย.. มุมมองของเค้า..มีแต่..สีดำและเทา..เท่านั้น Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ช่วงบันเทิงเพลง ตอนนี้นั่งฟังเพลงที่ช่วยกันเอามาเปิด เนี่ยเปิดโลกทรรศน์ให่ให้พี่มะนาวเลยนะ ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย ชอบฟังดนตรี แต่เล่นไม่เป็นสักอย่าง เคยหัดกีตาร์ ก็ไม่สำเร็จ เลยร้องเพลงเล่นดีก่า ขอพอฟังได้ แต่ต้องทนๆกันหน่อย อิอิ คุณแสงธูปนี่เป็นคนโรแมนติกมากเลย คุณสายลมว่าไหม ไม่แปลกใจถ้าจะผิดหวัง เพราะบางที ผู้หญิงก็ชอบ bad boy
ชอบมานั่งฟังเพลงที่ทุกคนเปิด และเขียนเล่า ก่อนเปิดเพลง ประมาณหาแรงบันดาลใจให้นึกออกว่าจะเปิดเพลงไรดี เพลงนี้ MV สนุกดี
สวัสดีตอนเพลวันอังคาร ก่อนอาหารกลางวันของเรา ช่วงความคิดดีๆ Cr : เพจคุณ Chawee Nawee ผู้เอื้อเฟื้อ : หลวงพี่กีรเต้ ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
พี่มะนาวเจ้าขา ขอบคุณมากนะคะสำหรับเพลงนี้ ชอบมากมากค่ะ ชอบตั้งแต่ยังเป็นวัยละอ่อน ไม่ได้ยินนานแล้วค่ะ สายลมชอบศิลปะ ทุกอย่างค่ะ ดนตรี วาดรูป เย็บปักถักร้อย งาน DIY เกือบทุกอย่าง ยกเว้น ทำอาหารค่ะ คนบนฟ้าเก่งมากลูกสาวสองซิมคนนี้ก็เลยไม่สนใจที่จะเรียนรู้ เพิ่งจะสำนึกว่าทำผิดอย่างมหันต์ และก็คิดใหม่ทำใหม่ไม่ได้ซะด้วย หมดภาระ เมื่อไหร่จะมาขอเรียนร้องเพลงกับพี่มะนาวนะคะ อิอิ ตอนนี้กำลังพยาย้าม พยายาม หัดร้องเพลงนี้ค่ะ ฟังแล้วคิดถึงคนบนฟ้า..... ฝากบอกคุณแสงธูปว่า พี่สายลมก็มีเรื่องรันทดมากมายในอดีต แต่พอวางได้ อะไรก็ทำให้ใจที่เข้มแข็งไม่หวั่นไหวได้อีก อาจจะเป็นเพราะพี่สายลม ไม่มีห่วงรัก ที่อาจจะเป็นห่วงทุกข์เหมือนคุณแสงธูปก็ได้ ไม่เป็นไรค่ะ ต่างคน ต่างวาระ ต่างกรรม ขอบคุณสิ่งดีงามในโลกใบนี้ ที่มาทำให้เจอเพื่อนดีๆ ที่บ้านดินเหนียวค่ะ
ขอบคุณพี่มะนาวสำหรับเพลงจาก"วอกกิ้งเดท"หนังเรื่องนี้มีเพลงที่ผมชอบหลายเพลงแต่จนใจหาฟังไม่เป็นไม่รู้ชื่อเพลงไม่รู้จะพิมพ์อย่างไร เพลงตอนที่"แดริลกับเบธ"เผาบ้านก็เพราะ พี่สายลม ผมก็ชอบงานฝีมือนะครับตอนนี้ก็ถักหนังยางอยู่ ซื้อมาให้ลูกแต่ลูกไม่ทำเราเลยต้องทำซะเองทำไปทำมาติดเลย ผมเคยเอาชุดแอเรียลมาโชว์ในบ้านดินเหนียว ตอนนี้ทำชุดสร้อยข้อมือลายธงชาติอยู่ถ้าเสร็จแล้วจะเอามาอวด ถ้าพี่สายลมมาร้องเพลงกับพี่มะนาวเมื่อไหร่ผมอยู่ทางนี้จะเล่นกีตาร์ให้ เอาเพลงนี้แล้วกันพอร้องได้กันไหมครับ "สายเกินไป" โอเวชั่น
คุณแสงธูป ถ้าอยากหาเพลงในหนัง Walking Dead เข้า youtube แล้วพิมพ์ OST from Walking Dead อยากหาตอนที่พูดถึงให้ แต่บังเอิญไม่เคยดู ขอโทษด้วยค่ะที่ไม่สามารถช่วยได้มากกว่านี้
ผมก็ชอบ"บ้านดินเหนียว"นะครับพี่สายลม ชอบมากด้วย "สภากาแฟ.net"เป็นสังคมอินเตอร์เน็ตเดียวที่ผมมี ผมไม่มีเฟสบุ๊คไม่มีไลน์ สมาร์ทโฟนผมยังไม่มีเลย มีแต่โน๊ตบุ๊คเครื่องเก่งแต่สภาพมันตอนนี้แย่มากๆมันคอยจะปิดตัวเองอยู่เรื่อย ผมทำเรื่องของบซื้อเครื่องใหม่ไปแล้วแต่ภรรยาบอกให้รออีกห้าเดือน ผมได้รู้จักพูดคุยกับพี่มะนาวครั้งแรกตั้งแต่ตอนอยู่"ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด" อย่างที่พี่สายลมบอกไว้"สิ่งดีๆในโลกทำให้เรามาเจอกัน" ผมเจอ"เสรีไทย"เพราะความบังเอิญ แต่อาศัยอ่านอย่างเดียว จนเกิดการชุมนุมของ กปปส ขึ้นซึ่งผมได้เข้าร่วมด้วยเลยถือโอกาสเป็นสมาชิกของ"ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด"ด้วยเลย และก็มาพบกับพี่มะนาว พี่มะนาวมีห้องเล็กๆห้องหนึ่งชื่อ"สิ่งที่ยังคงอยู่"ที่ห้องนี้จะมีแต่เสียงเพลงกับมิตรภาพ ผมเลยขออยู่ด้วยคน ตอนแรกก็คิดว่า"เราเป็นคนการศึกษาต่ำ อาชีพการงานก็แค่รับจ้างไปวันๆ เราจะคุยกับเขาได้ไหมหนอ" แต่ผมก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจาก"พี่มะนาวและคุณจักร" ทั้งเสียงเพลงทั้งกำลังใจทั้งมุมมองชีวิต ผมหาได้จากที่นี่ จนกระทั่ง กปปส หยุดชุมนุม "เสรีไทย"ถูกปิด ผมนี่เคว้งเลย จนหลายเดือนต่อมา "ขบวนการเสรีไทยเว็บบอร์ด"กลับมาใหม่ในชื่อ"สภากาแฟ.net" ผมดีใจมากเลยยิ่งเข้ามาพบว่า พี่มะนาวสร้าง"บ้านดินเหนียว"ไว้รอพวกเรา ผมรีบมาขออยู่"บ้านดินเหนียว"ทันที ตอนนั้นมีแค่เสื่อกับวิทยุ พี่มะนาวเลยให้หมอนมาใบหนึ่ง ปัจจุบันผมกลิ้งไปทั่วบ้านแล้ว แถมยังมีตำแหน่งเป็นเด็กวัด"กุฏิไม้ไผ่"ของ"หลวงพี่กีรเต้"อีกด้วย ขออภัยถ้ายาวไปหน่อยผมแค่อยากเล่าความในใจ "ธูปดอกสุดท้าย" โฮป เพลงนี้แทนความตั้งใจของผมที่จะไม่ยอมแพ้และจะพยายามต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคชีวิตไปให้ได้ แม้ว่าจะเหลือเพียงแค่"แสงธูป"ส่องนำทาง
เพลงของ GMM ที่พี่มะนาวนำมาเปิดฟังได้ทุกเพลงครับ ยิ่งดึกยิ่งหนาวผมคงต้องขอลาขอให้เพื่อนๆพี่ๆนอนหลับฝันดีนะครับ ขอลาด้วยบทเพลงแห่งความทรงจำ ความงามแบบนี้คงจะหาได้ยากแล้วในยุคสมัยนี้ แต่ผมเชื่อว่ายังคงมี "กลิ่นเกล้า" นริศ อารีย์ ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
มงคล คือเหตุแห่งความสุข ความก้าวหน้าในการดำเนินชีวิต นำมาจากบทมงคลสูตรที่พระพุทธเจ้าตรัสตอบปัญหา ที่ท้าวสักกเทวราชได้นำหมู่เทวดาเข้าเฝ้า และทูลถามพระองค์ว่า อะไรคือมงคลของชีวิต หลังจากทีได้มีข้อถกเถียงกัน อย่างยืดเยื้อมานานถึงสิบสองปี องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงทรงแสดงหลักมงคล ซึ่งมีทั้งหมด ๓๘ ประการ มงคลของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ยึดถือวัตถุ แต่ยึดถือการปฏิบัติฝึกฝนตนเอง มงคลที่ ๑๒ การสงเคราะห์บุตร บุตร มาจากคำว่า ปุตฺต แปลว่า ลูก มีความหมาย ๒ ประการ คือ - ผู้ทำสกุลให้บริสุทธิ์ - ผู้ยังหทัยของพ่อแม่ให้เต็มอิ่ม ประเภทของบุตรแบ่งโดยความดีในตัว ได้เป็น ๓ ชั้นได้แก่ ๑.อภิชาตบุตร คือ บุตรที่ดีมีคุณธรรมสูงกว่าบิดามารดา เป็นบุตรชั้นสูง สร้างความเจริญแก่วงศ์ตระกูล ๒.อนุชาตบุตร คือ บุตรที่มีคุณธรรเสมอบิดามารดา เป็นบุตรชั้นกลาง ไม่สร้างความเจริญแก่วงศ์ตระกูล แต่ก็ไม่ทำให้เสื่อมลง ๓.อวชาตบุตร คือ บุตรที่เลว มีคุณธรรมต่ำกว่าพ่อแม่ เป็นบุตรชั้นต่ำนำความเสื่อมเสียมาสู่วงศ์ตระกูล องค์ประกอบให้ได้ลูกดี ๑.ตนเองต้องเป็นคนดี ทำบุญมาดีจึงได้ลูกดี เหมือนต้นไม้พันธุ์ดีก็ย่อมมีลูกพันธุ์ดี เด็กที่เกิดในท้องแม่จะมีคุณธรรมในใจที่ติดตัวมาในระดับใกล้เคียงกับของพ่อแม่ ดังนั้นพ่อแม่ที่ต้องการได้ลูกดี ก็ต้องขวนขวายสร้างความดีไว้มาก ๆ ยิ่งพ่อแม่สร้างบุญมากเท่าไร โอกาสที่จะได้ลูกดีก็มากเท่านั้น ๒.การเลี้ยงดูอบรมดี การเลี้ยงดูมีอยู่ ๒ ทาง คือ การเลี้ยงดูทางโลกและ การเลี้ยงดูลูกทางธรรม ซึ่งพ่อแม่ควรจะเลี้ยงดูบุตรให้พร้อมบริบูรณ์ทั้ง ๒ ทาง เลี้ยงดูบุตรทางโลก ๑. กันลูกออกจากความชั่ว กัน หมายถึง ป้องกันกีดกัน คือ ไม่เพียงแต่ห้าม หากต้องดำเนินการทุกวิถีทางที่จะไม่ให้ลูกตก ไปสู่ความชั่ว ซึ่งบางครั้งพ่อแม่กับลูกก็พูดกันไม่เข้าใจ สาเหตุของความไม่เข้าใจกันนั้นมักจะเกิดจากการขัดกันอยู่ ๓ ประการ คือ - ความเห็นขัดกัน คือ ของสิ่งเดียวกันแต่เห็นกันคนละทาง มองกันคนละแง่ เช่น การเที่ยวเตร่ เด็กวัยรุ่นมักจะเห็นว่าดี เป็นการเข้าสังคม ทำให้กว้างขวางทันสมัย แต่ผู้เป็นพ่อแม่กลับเห็นว่า การเที่ยวเตร่ มีผลเสียหาย เช่น อาจเสียการเรียน อาจประสบภัย ถูกเพื่อนชักจูงไปให้เสีย ครั้งห้ามเข้าลูกก็ไม่พอใจ ว่าพ่อแม่หัวเก่าล้าสมัย เรื่องนี้ ถ้าจะพูดด้วย ความเป็นธรรมแล้ว ลูกควรจะรับฟังความเห็นของพ่อแม่ด้วยเหตุผลง่าย ๆ ๒ ประการ คือ พ่อแม่ทุกคนหวังดีต่อลูก และพ่อแม่ย่อมมีประสบการณ์ รู้ทีได้ที่เสียมามากกว่า เราแน่ใจหรือว่าความรักของเพื่อน รวมกันเข้าทั้งหมดแล้วจะ มากและบริสุทธิ์เหมือนความรักในดวงใจของพ่อแม่ ดังนั้นเชื่อฟังคำกล่าวตักเตือนของพ่อแม่ไว้ พ่อแม่เองเมื่อจะห้าม หรือบอกให้ลูกทำอะไร ก็ควรบอกเหตุผลด้วย อย่าใช้แต่อารมณ์ - ความต้องการขัดกัน คือ คนต่างวัยก็มีรสนิยมต่างกัน ความสุขของคนแก่คือ ชอบสงบ หาเวลาพักผ่อนอยู่กับบ้าน แต่ความสุขของเด็กหนุ่มสาวมักอยู่ที่ได้แต่งตัวสวย ๆ ไปเที่ยวเตร่นอกบ้าน ข้อนี้ขัดแย้งกันแน่ ลูกกับพ่อแม่จึงต้อง เอาใจมาพบกันที่ความรัก ตกลงกันที่มุมรักระหว่างพ่อแม่กับลูก รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาวตามสมควร - กิเลส ถ้าทั้ง ๒ ฝ่าย มีความโกรธ มีทิฐิ ดื้อดึง ดื้อด้าน หลงตัวเอง หรือมีกิเลสอื่น ๆ ครองงำอยู่แล้ว ก็ยากที่จะพูด กันให้เข้าใจ ต้องทำใจให้สงบและพูดกันด้วยใจที่เป็นธรรม ด้วยเหตุด้วยผล พ่อแม่ต้องฝึกตนให้เป็นคนมีคุณธรรมและ สอนลูกให้เป็นคนดีมีเหตุผลเสียแต่ยังเล็ก ปัญหาข้อนี้ก็จะเบาบางลง ๒. ปลูกฝังลูกในทางดี หมายถึง ให้ลูกประพฤติดี มีศีละรรมพ่อแม่ต้องพยายามเล็งเข้าหาใจของลูก เพราะใจเป็นตัวควบคุม การกระทำของคน ที่ว่าเลี้ยงลูกให้ดี คือ ทำใจของลูกให้ดีนั่นเอง พ่อแม่ต้องปลูกใจลูกให้มีทั้ง ๒ อย่าง จึงจะเป็นการปลูกฝัง ลูกในทางดีซึ่งทำได้โดย - กระทำตนเป็นตัวอย่างที่ดีแก่ลูก - เลือกคนดีให้ลูกคบ - หาหนังสือดีให้ลูกอ่าน - พาลูกไปหาบัณฑิต เช่น พระภิกษุ ครูบาอาจารย์ที่ดี ๓. ให้ลูกได้รับการศึกษา ภารกิจข้อนี้ความชัดอยูแล้ว คือให้ลูกได้เล่าเรียน เพื่อให้มีความรู้สามารถช่วยตัวเองต่อไปได้ ๔. จัดแจงให้ลูกแต่งงานกับคนดี ใช้ประสพการณ์ของเราให้คำปรึกษาแก่ลูก ช่วยดูให้ ๕. มอบทรัพย์มรดกให้เมื่อถึงกาลอันสมควร เมื่อถึงเวลาควรให้จึงให้ถ้ายังไม่ถึงเวลาอันควรให้ก็อย่าเพิ่งให้ เช่น ลูกยังเยาว์ ยังไม่รู้ค่าของทรัพย์ ก็ควรรอให้เขาเติบโตเสียก่อน วิธีเลี้ยงดูลูกในทางธรรม ๑. พาลูกเข้าวัดเพื่อศึกษาหาความรู้ทางศาสนา ๒. ชักนำลูกให้สวดมนต์ก่อนนอนทุกคือ ๓. ชักนำให้ลูกทำบุญ เช่น ตักบาตร รักษาศีล เป็นต้น ๔. ชักนำให้ลูกทำสมาธิภาวนา ๕. ถ้าลูกเป็นชายให้บวชเป็นสามเณรหรือเป็นพระภิกษุ แล้วเข้าปฏิบัติกรรมฐาน ข้อเตือนใจ ๑. รักลูกแต่อย่าโอ๋ลูก อย่าตามใจลูกเกินไป จะทำให้เด็กเสียนิสัยเหตุที่พ่อแม่ตามใจลูกเกินไป มักเป็นเพราะ - รักลูกมากเกินไป รักมากจนไปไม่กล้าลงโทษสั่งสอน - ไม่มีเวลาอบรม รู้สึกเป็นความผิดของตัว ที่ไม่มีเวลาให้ลูกจึงปลอบประโลมตนเองด้วยการตามใจลูก ซึ่งเป็นวิธีแก้ที่ผิด ๒. อย่าเคร่งระเบียบจนเกินไป รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว ๓. ให้ความอบอุ่นแก่ลูกให้เพียงพอ ไม่ว่างานจะยุ่งมากเพียงไร ก็ต้องหาเวลาให้ลูก ๔. เมื่อเห็นลูกทำผิด การตำหนิทันทีจำเป็นมาก จะได้แก้ไขทันท่วงทีแต่ต้องใช้เหตุผล อย่าใช้อารมณ์ และเมื่อเห็นลูกทำดี ก็ชมเพื่อให้เกิดกำลังใจ ๕. ต้องฝึกให้ลูกทำงานตั้งแต่ยังเล็ก การปล่อยให้เด็กอยู่อย่างสบายเกิดไปทุกอย่างมีคนรับใช้ มีเวลาว่างมากเกินไป จะกลับเป็นผลเสียต่อเด็กโตขึ้นจะช่วยตัวเองไม่ได้ ๖. การเลี้ยงลูกให้แต่ปัจจัย ๔ ยังไม่พอ จะต้องให้ธรรมะแก่ลูกด้วย อานิสงส์การเลี้ยงดูบุตร ๑. พ่อแม่จะได้ความปีติภาคภูมิใจเป็นเครื่องตอบแทน ๒. ครอบครัวจะสงบร่มเย็นเป็นสุข ๓. ประเทศชาติจะมีคนดีไว้ใช่ ๔. เป็นต้นแบบที่ดีงามของสังคมสืบไปตลอดกาลนาน มนุษย์เรา ถ้าลูกทำดี คนทั้งหลายก็ชมมาถึงพ่อแม่ว่าเลี้ยงลูกดี ความสุขกายสบายใจก็ติดตามเพราะลูก ความดีบุญกุศลก็ไหลมาเพราะลูก แต่ถ้าลูกทำชั่วช้าเลวทราม คนทั้งหลายก็แช่งด่ามาถึงพ่อแม่ด้วยเหมือนกันสร้างความลำบากให้พ่อแม่ ทั้งทรัพย์สินเงินทองชื่อเสียงเสียหายไปเพราะลูก
ขอส่งเพลงที่ชอบก่อนไปนอนคืนนี้ค่ะ ชอบคนร้อง ดนตรี ความหมาย และก็เพลงไทย อีกเพลงทำนองที่คล้ายๆ กันด้วยค่ะ สุขนิทรานะคะ เพื่อนพ้องน้องพี่บ้านดินเหนียวทุกคนค่ะ
คุณแสงธูป ขอบคุณสำหรับความผูกพันที่มีให้ไม่ว่าจะเป็น "สิ่งที่ยังคงอยู่" หรือ "บ้านดินเหนียว" เล็กๆหลังนี้ ที่ข้ามบ่อบัวน้อยๆ ก็จะเป็นกุฏิไม้ไผ่ ของหลวงพี่ที่สัญญากันไว้ ว่าถ้าเปิดบอร์ดใหม่เมื่อไร ก็จะมาอยู่ใกล้ๆด้วยกัน กุฏิหลวงพี่เป็นสถานที่สำหรับ ผู้ชอบใจใฝ่ธรรมะ ส่วนบ้านดินเหนียว ก็ยังคงรูปเหมือนเดิม คือเล่าสิ่งละอันพันละน้อย แต่หลังๆเนี่ยไม่ได้เขียนเรย เรื้อไปนานมาก จำได้ว่า ที่เขียนไว้ในบอร์ดเก่าก็เล่าเรื่องไปชุมนุม กปปส. ในมุมมองของพี่ ตอนทำห้องใหม่ๆ เขียนอะไรๆไว้มาก ส่วนใหญ่ก็เล่าเรื่อง ของตัวเองตามวัย วัน เวลาที่ผ่านมา เปิดเพลงด้วยเพราะชอบฟังเพลง เจอโน่น นี่ นั่น อะไรที่น่าสนใจก็เอามาลงเก็บไว้ เอาไว้ อ่านยามว่างส่วนที่ลงมงคลไว้ ก็คงต้องลงให้จบเพราะลงไปแล้วก่อนหลวงพี่จะมีเวลามาสร้างกุฏิไม้ไผ่ เพราะท่าน มัวแต่ไป สร้างพระอยู่เชียงใหม่โน่น ความจริงก็เขียนไว้บ้างแต่ไม่จบสักที เพราะมีเรื่องมาขัดจังหวะความคิดเสียทุกที และเนื่องจากไม่ใช่มืออาชีพ เลยต่อความคิดไม่ค่อยติดกับของเดิม คนที่เข้ามาใหม่คงต้องเตรียมใจอ่านกับเรื่องสัพเพโหระพา ของแม่มะนาวไป (ไม่ใช่สัพเพ สัตตานะ) ไม่ชอบใจก็ข้ามไปฟังเพลง หรือเพลงไม่ถูกใจ เอาที่ถูกใจมาเปิดให้แทนก็แสนจะยินดี วันนี้เข้าดึกเหมือนทุกครั้ง แต่ตื้อในหัว กลางวันลงไปดูแม่มูนไลท์ที่ป่วย พบว่าเธอนอนนิ่งๆตาลอย ใจงี้วับเลย เข้าไปลูบเนื้อตัว ยังหายใจอยู่ นั่งบอกเขาว่า ถ้าลูกไม่ไหวก็ไปเถอะนะ อย่าทนเลย (ตอนนี้รักษาโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบอยู่ หายแล้วก็จะผ่า มะเร็งที่อยู่ในก้อนไขมัน โชคดีที่มันไม่ลาม) สักพักเขาก็ค่อยผงกหัวขึ้น จากแรกที่ไม่มีแรง อุ้มเข้ามาในบ้าน จัดที่ให้เขานอน บังเอิญลูกชายอยู่บ้าน นั่งอ่านภาษาอังกฤษอยู่ เลยบอกให้ไปนั่งอ่านใกล้ๆแม่มูนฯ พอไปนั่งอ่าน หมามีอาการตอบสนองขึ้น ขยับตัว ไปใกล้ลูก ได้อีกนิด ตอนเย็นอุ้มไปหาหมอ ซึ่งสงสัยว่าตอนที่แม่มะนาวไปเจอนั้น เขาเพิ่งจะชักไป เลยนอนให้ น้ำเกลือ ฉีดยากันชัก นอนอยู่ร้านหมอ พรุ่งนี้เย็นค่อยไปรับ แต่กะว่า ตอนสายๆร้านเปิด ถึงหมอจะไม่อยู่ ก็จะไป แอบดูเขาเสียหน่อย คอยแม่พรุ่งนี้นะ แม่มูนไลท์ พอแระเดี๋ยวตัวเองจะเศร้าไปกว่านี้ ที่เล่าคืออยากระบายออกมาบ้าง ไม่ใช่เพราะต้องการให้คนมาแสดงความเสียใจนะ เพียงแค่อยากเล่าก็เท่านั้นเอง นี่แหละหนึ่งในเหตุผลที่สร้างบ้านขึ้นมา ของแม่มะนาว
ตอนสายๆวันพฤหัสบดี ช่วงบันเทิงธรรม Cr : เพจวัดป่าธรรมคิรี ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Red Box ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ช่วงความคิดดีๆ พรุ่งนี้ก็แค่วันหนึ่งของชีวิต อย่าไปกลัวทำมันให้ดีที่สุด แล้วยอมรับในสิ่งที่เราทำ Cr : เพจข้อคิด กำลังใจ ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
จากลายแทง"เพลงวอกกิ้งเดท"ของพี่มะนาวทำให้ผมค้นพบขุมทรัพย์เพลงวอกกิ้งเดทมากมาย คัดลอกเอาไปวางแล้วเพิ่มตอนที่เราอยากฟังก็เจอเลย"ขอบคุณครับ" ฟัง Roxette - Listen To Your Heart แล้วคิดถึงเพลงนี้
"พรุ่งนี้ก็แค่วันหนึ่งของชีวิต อย่าไปกลัวทำมันให้ดีที่สุด แล้วยอมรับในสิ่งที่เราทำ" จาก"ความคิดดีๆ"ที่พี่มะนาวนำมาเสนอบทนี้ ทำให้เราเข้าใจอะไรๆได้หลายอย่าง ลูกสาวเคยถามผมว่า"หนูทำดีแล้วหนูจะได้ไปสวรรค์ไหม"ผมตอบลูกว่า"ถ้าหนูชดใช้กรรมเก่าหมดแล้วไม่ได้ทำกรรมไม่ดีเพิ่มผลบุญที่หนูได้กระทำไว้ในชาตินี้ก็จะนำพาหนูไปสู่ภพภูมิที่ดี"ลูกสาวเลยถามต่อว่า"แล้วพ่อกับแม่ละจะได้ไปสวรรค์ไหม" ผมฟังแล้วละอายใจเลยตอบลูกกลับไปว่า"แม่เขาเป็นคนดีต้องไปสวรรค์แน่นอนแต่พ่อคงไม่เพราะที่ผ่านมาพ่อทำกรรมไม่ดีไว้มากมายคงต้องไปชดใช้กรรมไม่ดีให้หมดก่อนถึงจะได้ไปใช้บุญที่ทำไว้" ตัวผมเองในช่วงวัยรุ่นหลงเดินผิดทางก่อกรรมไม่ดีไว้มากมาย แม่ของผมต้องร้องไห้แทบทุกวัน กว่าจะสำนึกได้บาปกรรมก็เกาะตัวจนหนา ทุกวันนี้ ผมยอมรับในสิ่งที่ผมเคยทำแล้วบอกกับตัวเองว่า "ผมสำนึกผิดแล้วและไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราต้องดีใจ ดีใจที่ได้ชดใช้กรรมมันจะได้หมดไปเสียที" "หนี้กรรม"
ดึกมากแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง มองขึ้นไปท้องฟ้า มองข้ามออกไปไกลสุด เหมือนจะเห็นใครบางคนล่องลอยอยู่ในจักรวาลโบยบินอยู่บนเส้นทางแห่งดวงดาว จะใช้พี่มะนาวหรือเปล่าหนอ "ก้อนหินละเมอ" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณ(Thai de Lion) คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
ปุกาด ปุกาด ขณะนี้ มีฝนเล็กๆ น้อยๆ หล่นลงมาให้ต้นไม้ได้ชื่นใจ ขอมอบเพลงที่เกียวกับฝนไว้ด้วยนะคะ สุขนิทราค่ะ เพื่อนๆ ทุกคน
สวัสดียามดึกค่ะ แอบหามาจนได้ สำหรับช่วงความคิดดีๆ เรามักจะรู้ว่า.. ใครทำ พูด อะไร.. ให้เราเจ็บปวดบ้าง แต่เรามักไม่รู้ว่า.. เรา ทำ พูด คิด อะไร.. ให้ใครๆ เจ็บช้ำน้ำใจบ้าง Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เป็นอะไรตามสไตล์เด็กศิลป์ริมทิวสน เวลาเจอคำะูดที่สะกิดใจ จะได้เอาไว้สอนใจ ปลอบใจ เวลาคิดอะไรไม่ออก สมัยเรียน ม .ปลาย จดเป็นเล่มเลย ตอนนี้ที่เหลืออยู่ ไม่กล้าเปิด มันกรอบแล้ว แถมหมึกก็จาง สมัยนั้นฮิตสีม่วงมาก ใครไม่มี เชยแหลก บางทีเราก็อาจใช้มันสอนชีวิตเรา บางทีทำให้เราเข้าใจชีวิตมากขึ้น พี่มะนาวเคยดูหนังเรื่องนึง ครูโยนหนังสือเล่มนึงไปกลางโต๊ะที่นักเรียนนั่งล้อมวงเรียนกันอยู่ ถามเด็กว่า ใครเห็นอะไรในหนังสือเล่มนี้บ้าง หลายคนบอก เห็นตัวหนังสือ มีเด็กคนนึงตอบว่าเธอเห็นความคิดหลากหลาย ที่มาจากคนเขียนหลายคน พี่อึ้งไปเลย จริงซินะ เวลาที่เราอ่านหนังสือ เราจะได้เห็นความคิดของนักเขียนแต่ละคนที่บางครั้งไม่เคยพบกัน บางทีข้ามทวีป ข้ามยุค ข้ามสมัย คำกล่าวบางอัน กลายเป็นอมตะ คือยังใช้ได้ตลอดเวลา อย่างโอวาทท่านพุทธทาส ที่ยังทันสมัยเสมอ
คุณแสงธูป ที่คุณบอกว่าในอดีตที่ผ่านมาทำในสิ่งที่ไม่ดีมาหลายอย่าง นั่นคืออดีตไม่ใช่หรือคะ ปัจจุบันนี้เล่า คุณกำลัง ทำสิ่งดีๆให้กับตัวเอง และครอบครัวอยู่มิใช่หรือคะ ตรงนี้ต่างหากที่สำคัญ ความผิดก็คือบทเรียนที่จะสอนคุณว่าอย่าทำผิดอีก เป็นครั้งที่สอง (พี่ว่าพี่แว๊บๆกับคำพูดนี้นะ แต่ไม่รู้ว่าเอามาลงบ้านไหน เมื่อไร) คนเราจะพูดอย่างไรก็ได้ แต่ทำยากกว่าค่ะ
"เราเป็นคนการศึกษาต่ำ อาชีพการงานก็แค่รับจ้างไปวันๆ เราจะคุยกับเขาได้ไหมหนอ" จำที่คุณแสงธูปเคยเขียนไว้ไหมคะ การศึกษาไม่ได้เป็นตัวชี้วัดความดีในจิตใจมนุษย์นะคะ จากมุมนึงของทิวสน ที่นั่งเล่น นั่งคุย แลกเปลี่ยนความคิดเห็น "ปริญญาบัตรแท้จริงเป็นสิ่งชี้ ว่าผู้นี้รู้รอบจนสอบผ่าน มิได้วัดนำซึ้งถึง "สันดาน" ว่าเป็น "พาล" หรือ "บัณฑิต" ในจิตใจ ปริญญาบัตรนั้นมันแผ่นิด มิอาจบิดสันดานอันแสนไพร่ เพียงส่งคนขึ้นมาเด่นกว่าใคร แต่มิได้ฉุดคนพ้น "สันดาน" ลอกต่อกันมาเป็นเครื่องเตือนใจกันค่ะ เพราะตอนนั้นเริ่มเตรียมตัวก้าวสู่รั้วมหา'ลัยกันแล้ว มันก็แค่โอกาส ที่บางคนมี บางคนไม่มี พี่เองเป็นทั้งสองอย่าง คือมีโอกาสสอบติด แต่เกือบไม่มีโอกาสเรียน
