"คิดถึงสมัยก่อนที่นั่ง บขส ไปบ้านเกิดมารดาที่ภาคอีสาน คิดถึงสองข้างทาง คิดถึงน้ำใจผู้คน ทุกวันนี้ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกแล้ว" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison คุณsailom คุณพี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สวัสดีเช้าวันเสาร์ค่ะ เอ๊ะเอ จะมีใครตื่นบ้างยังน้าาา สำหรับป้าสายลมสายแล้วค่ะ เช้านี้ก่อนจะไปทำงานต่อ ขอเปิดเพลงประจำรายการ ที่เคยไปหัดเป็นดีเจวิทยุเมื่อหกปีที่แล้ว ชอบตั้งแต่เพลงออกใหม่ๆ จนเดี๋ยวนี้ก็ยังชอบค่ะ เอามาใช้ในชีวิตเกษตรกรได้เลย
สวัสดียามสาย สวัสดีครับคุณsailomต่อไปผมขออนุญาติเรียกว่า"พี่สายลม"นะครับ ขอต่อจากพี่สายลม ด้วยเพลงมนต์ไทรโยค ก่อนออกไปทำงานเช่นกัน
สวัสดีวันเสาร์ใกล้เที่ยง คำว่า อนุโมทนา เป็นคำที่แสดงความรู้สึกที่เรียกว่า มุทิตา มุทิตา นั้นคือความรู้สึกผ่องใสเบิกบานที่เกิดขึ้นในจิตที่สามารถชื่นชมอย่างแท้จริงในความดี ความงาม ความเจริญ และความสุขที่เป็นบุญเป็นกุศลของผู้อื่น มุทิตาคือคุณธรรมที่คอยประหัตประหารความอิจฉา และสำหรับผู้ที่เจริญมุทิตาภาวนาเป็นประจำ จะเป็นแหล่งความสุขที่สำคัญในชีวิตประจำวัน Cr : พระอาจารย์ชยสาโร ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
คำถามและคำตอบ แนวการปฏิบัติธรรม พระสุญโญภิกขุ พระภิกษุชาวอเมริกันจดบันทึกเป็นภาษาอังกฤษ เมื่อลาสิกขาแล้วท่านได้พิมพ์เผยแผ่เป็นธรรมทาน ต่อมามีผู้แปลเป็นภาษาไทย และหลวงพ่อชาให้พระวีรพลเตชะปัญโญแห่งวัดหนองป่าพงสอบผ่านแล้วจึงได้ให้พิมพ์ฉบับภาษาไทย ถาม ในการปฏิบัติของเรา จำเป็นที่ต้องเข้าถึงฌานหรือไม่ ตอบ ไม่ ฌานไม่ใช่เรื่องจำเป็น ท่านจะต้องฝึกจิตให้มีความสงบ และมีอารมณ์เป็นหนึ่ง เอกะคัตตา แล้วอาศัยอันนี้สำรวจตนเอง ไม่ต้องทำอะไรพิเศษไปกว่านี้ ถ้าท่านได้ฌานในขณะการฝึกปฏิบัตินี้ก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่อย่าไปหลงติดอยู่ในฌาน หลายคนชะงักติดอยู่ในฌาน มันทำให้เพลิดเพลินได้มากเมื่อไปเล่นกับมัน ท่านต้องรู้ขอบเขตที่สมควร ถ้าท่านฉลาด ท่านก็จะเห็นความประโยชน์และขอบเขตของฌาน เช่นเดียวกับที่ท่านรู้ความขั้นสามารถของเด็กและขั้นความสามารถของ ผู้ใหญ่
คุณแสงธูปคะ ฟังเพลง มนต์ไทรโยค แล้วชื่นใจจริง ๆขอบคุณมากค่ะ หกปีที่ไม่ได้เดินทางไกล ตอนนี้คงจะแก่เกินการเดินทางป่าวไม่รู้ อิอิ คุณพี่มะนาวว่าไงดีคะ บ่ายนี้ขอเปิดเพลงนี้ให้คนบนฟ้าค่ะ คนบนฟ้าชอบร้องเพลงมากค่ะ เพลงนี้เป็นเพลงสุดท้ายที่พยายามร้องจนจบ คิดถึงคนบนฟ้าจัง
ปุกาด ปุกาด ตามหาเพลงนี้ค่ะ เคยฟังผู้หญิงร้องนานมากกกก แต่ไม่รู้ว่าใครเป็นคนร้อง ฟังแล้วโดนใจมาก เนื้อเพลงจะเปลี่ยนจากพ่อเป็นแม่ เพื่อนๆ เคยได้ยินบ้างมั้ยคะ ตามหามาหลายปียังไม่ได้เลยค่ะ
ได้มาใหม่สดๆร้อนๆ ทิ้งไว้นานขี้เกียจไล่หา อิอิ Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
หนึ่งเพลงก่อนไปนอนค่ะ เพลงนี้ก็โปรดค่ะ ถึงแม้ andy จะไม่มีแล้ว ความหมายดี๊ดี ราตรีสวัสดิ์ ค่ะคุณพี่มะนาว
ผมตอบแบบเดียวกันกับ หลวงพี่กรีเต้ เลยครับ พี่สายลม อัลบั้มนี้ของวงเพื่อนผมเคยมีเป็นเทปชอบมากเพลงนี้กับเพลงงานวัด
เที่ยงๆวันอาทิตย์ มีของมาฝาก Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
จากข้อความที่เอามาลงเมื่อคืน " เราลอง ไม่อยาก ดูบ้าง แล้วจะพบว่า ความทุกข์ มัน น้อยลง จริงๆ " แม่มะนาวน่าจะเจอ เมื่อสักหลายปีมาแล้ว เพิ่งมาเจอเมื่อไม่นาน แบบ ไม่อยากให้ลูกเถียง เพิ่งปลงได้ ว่าที่จริงลูกเขาโตแล้ว แต่เราก็ยังมองเขาเป็นเด็กอยู่ตลอดได้ไง เหอๆ
ข้อคิดดีๆมาอีกแระ Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
เห็นชิงช้าสวรรค์จากเพลงงานวัด คิดถึงงานวัดสมัยก่อน (สมัยนี้ส่วนใหญ่มีแต่ปาลูกโป่ง บิงโก หนูลงรู) "งานพระสมุทรเจดีย์(งานปากน้ำ)เป็นงานที่สมัยก่อนผมไปประจำเพราะไปรับจ้างขายของ พอปิดร้านตอนกลางคืนก็จะออกไปเที่ยวกัน งานกาชาด หนังกลางแปลง รถไต่ถัง บ้านผีสิง สาวน้อยตกน้ำ ละครลิง แสดงงู ชิงช้าสวรรค์ โชว์คนแปลก คิดถึงจริงๆ ว่าแต่ยังจำได้หรือเปล่าว่าเราเคยขึ้นชิงช้าสวรรค์กับใคร ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
สวัสดีเช้าวันจันทร์ค่ะ ใครตื่นบ้างแล้วเอ่ย ถ้ายังก็ส่งเพลงมาปลุกให้ตื่นค่ะ ขอให้มีความสุขกับการทำงานนะคะ
สิบเอ็ดโมงเล็กน้อยของวันจันทร์ Cr : อมตะธรรม ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว หมายหูด : กำลังสงสัยว่าพระคุณเจ้ากำลังบอกแม่มะนาวอยู่หรือเปล่า ที่คอยรับภาพจากคุณ Bonne Maison โดยไม่รู้จักไปหาเอง
คุณแสงธูป พี่มะนาวไม่เคยไปงานวัด ไปแต่งานกาชาดและต้องคอยเกี่ยวหูกางเกงคุณปู่เพราะกลัวหลง แต่เคยไปดูลิเกงานวัด ตอนเด็ก แล้วเผลอตัวหัวเราะดังไปหน่อยตอนฉากที่ม้วนๆอยู่หลุดตกใส่หัวพระเอก ขณะที่คนรอบข้างอุทานกันว่า โถสงสารจัง คงเจ็บแน่เรย
ช่วงเวลา "ความคิดดีๆ" Cr : ธรรมะ โดยพระอาจารย์ชยสาโร ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ช่วงเวลา "ความคิดดีๆ" Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
ช่วงให้กำลังใจ Cr : เพจกำลังใจมีไว้ให้ น้ำใจมีไว้แบ่งปัน ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
"หลงทาง" โอเวชั่น ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison พี่สายลม พี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และเพื่อนๆสภากาแฟ.netทุกท่าน
ผมมีความตั้งใจว่า จะพาครอบครัวย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด อยากมีแปลงดอกไม้ไว้ให้ลูกสาว อยากปลูกผักสวนครัวไว้ทานเอง อยากจะหัดทอผ้าไหม แต่คงต้องใช้เวลาอีกหลายปี ไม่รู้ว่าความฝันจะเป็นจริงมั้ย ไม่รู้ว่าจะเป็นความใฝ่ฝันหรือความเพ้อฝัน เสียงเพลงจากนักร้องคนโปรดของพี่มะนาว
บ่ายสี่โมงวันอังคารที่เป็นวันพระที่เราควรจะฟังธรรม แผ่เมตตา...ความสุขที่ทำได้ ถาม : เราแผ่เมตตาเพื่ออะไร แล้วอานิสงส์ของการแผ่เมตตาคืออะไร พระอาจารย์จันดีตอบ : แผ่เมตตานี่ไม่ใช่ว่าเราต้องเดินไปหาเขา แต่คือความปรารถนาดีต่อเขา มีผลดีคือจิตใจไม่มีเวรไม่มีภัย ถ้าเรามีเมตตา เราจะรู้จักให้อภัย ใจของเราก็ไม่เคียดแค้น ไม่ชิงชังไม่มีโทสะอยู่ในใจ ถ้าแผ่เมตตามันจะดับโทสะทันที แต่ถ้าเราไม่แผ่เมตตา เราไม่พอใจใครไฟมันจะเผาเราก่อน คือมันจะคาอยู่ในใจนั่นแหละมันไม่หลุด แผ่เมตตาจะทำให้เราหลุดจากความโกรธ ในลักษณะนี้ท่านบอกว่าคือเราเมตตาตนเอง ถ้าเราลืมตนเอง ไม่เมตตาตนเอง เราเคียดแค้น ชิงชังอาฆาตจองเวร นี่เป็นการเบียดเบียนตัวเองก่อนเขาเลย บางทีเขายังไม่รู้เรื่องแต่เราคิดอยู่คนเดียวก็เป็นทุกข์คนเดียวแล้ว อานิสงส์การแผ่เมตตาคือไม่มีเวร ไม่มีภัย มันจะเป็นเกราะป้องกันอย่างดี ถ้าพูดแบบมหัศจรรย์แบบอภินิหารก็ว่าจะพ้นจาก ศัสตราอาวุธ นอนไม่ฝันร้าย หลับสบาย แต่เราไม่ได้มองในแง่นั้น ความจริงคือความดีจะเป็นเกราะของมันเอง ที่ท่านว่าป้องกันหอกป้องกันปืนป้องกันดาบอะไร มันก็ป้องกันได้จริงๆ คือว่า คนเราถ้ามีความดีมีเมตตา ใครจะกล้ามาทำอะไร มันไม่มีหรอก ถ้าไม่ใช่คู่เวรกันจริงๆ ความดีจะเป็นเกราะป้องกันให้เอง ไม่ต้องมีคาถาอาคมอะไร เพราะเรามีเมตตา อย่างน้อยเมื่อเรารักตัวเองก็ต้องแผ่เมตตาสวดมนต์ให้สติตัวเองว่าเรารักสุข เมื่อเรารักสุขก็แผ่เมตตา อะหัง สุขิโต โหมิ บางคนสวดแล้วลืม มัวมองไปแต่ข้างนอก ลืมตัวเอง ตัวเองทุกข์อยู่ก็รู้นะ แต่ไม่ได้แผ่ให้ตัวเอง มีแต่พูดเฉยๆ แผ่เมตตาให้ตัวเอง คือ ย้อนมามองตัวเอง ดูจิตใจว่าเรามีอะไรคาอยู่ในใจบ้างไหม มีโกรธใครหรือแค้นใครอะไรบ้างไหม ถ้ามีอยู่มันก็ทุกข์ ความทุกข์ของเราคือการเบียดเบียนตน แต่ถ้าเอาออกไปได้ก็จะปลอดโปร่ง มีแต่ความสงสาร เห็นสัตว์ก็สงสาร เห็นอะไรก็สงสารไปหมด แผ่เมตตาให้ได้หมด อาตมายังจำคำพระพุทธเจ้าท่านได้และเอามาใช้ตลอด ที่พระองค์ตรัสกับพระสาวกว่า “ภิกษุทั้งหลาย ! หากว่ามีบุรุษผู้มีกำลังมาจับภิกษุ คนหนึ่งจับศีรษะ คนหนึ่งจับปลายเท้า สองคนเอามีดใหญ่มาหั่นลำตัวร่างกายของเธอเป็นชิ้นๆ ถ้าภิกษุรูปนั้นยังมีความโกรธต่อบุคคลเหล่านั้นอยู่ นั่นไม่ใช่ลูกศิษย์ของเรา” ท่านว่าขนาดนั้น อาตมาอ่านแล้วสะดุ้งเลยนะ ต้องเอาคำนี้มาเตือนอยู่ตลอด จิตใจของเราจะได้ไม่มีเวรกับใคร ธรรมะของพระพุทธเจ้านั้นมีทุกสิ่งทุกอย่าง เอามาใช้เป็นอุบายได้ เราจะเห็นว่าเบาจริงๆ ถ้าเอาออกจากใจไปได้ ใจจะเบาจะกลายเป็นความเมตตา บางทีเห็นเขาโกรธ เขาอะไรนั่น เพราะเขาไม่รู้ เขาไม่มีเมตตา คนอย่างนั้นเป็นคนที่น่าสงสารนะ ปล่อยไว้ก็เป็นอย่างนั้น เลยต้องหาอุบายมาแก้ พระพุทธเจ้าท่านก็มีพระเมตตา ด้วยญาณท่านช่วยจนถึงที่สุด แต่ถ้าไม่ได้จริงๆ ท่านก็ปล่อยทิ้ง ถ้าฝึกไม่ได้จริงๆค่อยฆ่า คือฆ่าอย่างอริยวินัย นั่นก็คือวางอุเบกขา ซึ่งเราก็จะไม่เป็นทุกข์ไปด้วย Cr : จากหนังสือเปิดประตูสู่ปัญญา โดย พระอาจารย์จันดี กนฺตสาโร หน้าที่ ๑๕-๑๘ Remark พระอาจารย์จันดี กนฺตสาโร เจ้าอาวาสวัดป่าอัมพวัน ชลบุรี สาขาที่ ๔๒ วัดหนองป่าพง ผู้เอื้อเฟื้อ : คุณ Bonne Maison ผู้ไปแอบฉกมา : แม่มะนาว
สวัสดีค่ะคุณแสงธูป ใช่ค่ะเป็นดอกไม้ที่สวนค่ะ ช่วงนี้กุหลาบจะงามมาก ที่สวน 150 ตรว.ของพี่สายลมมีทั้งไม้ประดับ และก็ไม่ประแดก ไม้หอมไทย ไม้หอมนอก และก็ชื่นชมคุณแสงธูปที่คิดจะไล่ตามความฝัน ขอให้สำเร็จนะคะ อยู่ที่แรงใจของเราค่ะว่าจะมากหรือน้อย การเรียนรู้เรื่องเกษตรไม่มีการจบค่ะ หกปีที่ผ่านมา มีทั้งรู้และก็ไม่รู้ แต่ก็รักที่จะเรียนรู้ เครียดก็ปลูกต้นไม้ สุขก็ปลูกต้นไม้ สะกดคำว่าพอให้เป็น และควรจะมีเงินเย็น (ไม่ใช่ เยน นะคะ อิอิ) จะดีที่สุด สามารถให้คำแนะนำได้ในบางเรื่องที่เคยพบ เคยทำ ค่ะ ขอมอบเพลงนี้ให้คุณแสงธูปอีกทีละกันนะคะ
ปลูกเก่งจังคุณสายลม สมัยเรียนอยู่ มธ. ก็มีเพื่อนเรียนกายภาพบำบัด (บ้านติดกัน) ที่ศิริราช เพื่อนมีคนไข้ที่ทำสวนกุหลาบ แถวฝั่งธน เขาชวนเพื่อนไปดูสวนเขา เลยติดตามไปด้วย อยากบอกว่าแม่เจ้า มันมีหลากสีสรรค์มากเลย อย่างที่ไม่เคยเห็น ตามตลาดทั่วไป เขายังเอาต้นเล็กๆแจกมาให้เราหลายต้น หอบกันพะรุงพะรังกลับบ้าน เห่อมากเขาบอกว่าให้เอาน้ำที่ล้างปลา รดแล้วจะดี ก็ทำทุกอย่าง แล้วมันก็ทยอยแห้งไปทีละต้น หมดกำลังใจ เป็นคนที่ชอบมะลิมาก เคยไปหอบมาเป็นสิบต้น ก็เกิดอาการเหมือนเดิม บางคนบอกมือร้อนปลูกต้นไม้ไม่งาม เลยปลูกบัวเสียเลย ซื้ออ่างใหญ่ๆมา สามอ่าง ปลูกบัวกลางคืน หนึ่งอ่าง เพราะจะบานตอนหัวค่ำถึงสายๆ จะได้เห็นดอกบ้าง เพราะออกแต่เช้าตรู่ กลับมามืดแล้ว คงจริงแฮะ เพราะงามดี แต่ตอนหลังก็หมดอีกค่ะ รวมทั้งปลาสอดที่ใส่ไว้ในอ่างด้วย เจ้าบีเกิ้ลงี่เง่า มันซดน้ำในอ่างบัว แทนที่จะกินในกาละมัง คงเผลอ ซดปลาตัวน้อยๆลงท้องไปด้วยอย่างไม่เจตนา แถมบางทีร้อนๆลงไปนอนในอ่างเฉยเลย ต้นไม้ในบ้านไม่เหลือเลย งับเล่นหมด ต้นที่ใหญ่หน่อยก็แห้งตายตอนหนีน้ำไป ตจว. แย่จังเนอะ
