"คำพูดก่อนจะพูดเราเป็นนายมัน แต่พอพูดไปแล้วมันจะเป็นนายเรา" "คำคน" สุเทพ วงศ์กำแหง (เพลงนี้ผมชอบเสียงของ"ชรัม"แต่หาในยูทูปไม่เจอ)
LET THEM SEE YOUR FACE, MY CHILD, AND THUS KNOW THE MEANING OF ALL THINGS: LET THEM LOVE YOU AND THUS LOVE EACH OTHER เยี่ยมหน้าให้เขายล อ้ายหนูเอ๋ย เพื่อว่าพวกเขาจะได้ซึมซาบในความหมายแห่งสรรพสิ่ง จงทำตัวให้พวกเขารัก เพื่อว่าพวกเขาจะได้รู้จักรักใคร่ซึ่งกันและกันบ้าง รพินทรนาถ ฐากูร ประพันธ์***** ปรีชา ช่อปทุมมา ถอดความ *****รพินทรนาถ เขียนนวนิยาย เรื่องสั้น บทเพลง ละครเพลง และเรียงความที่เกี่ยวกับการเมือง เป็นชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล
คืนนี้ขอส่งความสุขและความหวัง ถึงเด็กไทยทุกคน ที่จะรับไม้ต่อ จากคนรุ่นเรา ขอให้เด็กไทยทุกคนมีความสุขครับ สวัสดีครับ
พี่เรียนวรรณกรรมตะวันออก ของ รพินทรนาถ ฐากูร คีตัญชลี ไม่ผ่านอ้ะ เพราะไม่ตอบอย่างที่อาจารย์สอน ทำไมต้องกะเกณฑ์ให้เราคิดเหมือนอาจารย์ เลยต้องไปเรียน วรรณกรรมตะวันตกแทน คราวนี้ผ่าน กรรมจริงๆ
สวัสดีเที่ยงวันพฤหัสบดี คำถามและคำตอบ แนวการปฏิบัติธรรม พระสุญโญภิกขุ พระภิกษุชาวอเมริกันจดบันทึกเป็นภาษาอังกฤษ เมื่อลาสิกขาแล้วท่านได้พิมพ์เผยแผ่เป็นธรรมทาน ต่อมามีผู้แปลเป็นภาษาไทย และหลวงพ่อชาให้พระวีรพลเตชะปัญโญแห่งวัดหนองป่าพงสอบผ่านแล้วจึงได้ให้พิมพ์ฉบับภาษาไทย ถาม ท่านอาจารย์เคยสอนว่าสมถะ หรือสมาธิและวิปัสสนา หรือปัญญานี้เป็นสิ่งเดียวกัน ขอให้ท่านอาจารย์อธิบาย เพิ่มเติมได้ไหม ตอบ นี่ก็เป็นเรื่องง่ายๆนี่เอง สมาธิ สมถะและปัญญา วิปัสสนา นี่ ต้องควบคู่กันไป เบื้องแรกจิตจะตั้งมั่นเป็นสมาธิอยู่ได้โดย อาศัยอารมณ์ ภาวนา จิตจะสงบตั้งมั่นอยู่ได้เฉพาะขณะที่ท่านนั่งหลับตาเท่านั้น นี่คือสมถะ และอาศัยสมาธิเป็นพื้นฐาน ช่วยให้เกิดปัญญา หรือวิปัสสนาได้ในที่สุด แล้วจิตก็จะสงบไม่ว่าท่านจะนั่งหลับตาอยู่ หรือเดินอยู่ในเมืองที่วุ่นวาย เปรียบเหมือนกับว่าครั้งหนึ่ง ท่านเคยเป็นเด็ก บัดนี้ท่านเป็นผู้ใหญ่ แล้วเด็กกับผู้ใหญ่นี้เป็นบุคคลเดียวกันหรือเปล่า ท่านอาจจะพูดได้ว่าเป็นคนๆเดียวกัน หรือถ้ามองอีกแง่หนึ่ง ท่านก็อาจจะพูดได้ว่าเป็นคนละคนกัน ในทำนองเดียวกัน สมถะหรือวิปัสสนาก็อาจจะพูดได้ว่าเป็นคนละเรื่องกัน หรือเปรียบเหมือนอาหารกับอุจจาระ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นสิ่งเดียวกัน และถ้ามองอีกแง่หนึ่ง ก็อาจจะเรียกได้ว่าเป็นคนละสิ่งกัน อย่าเพิ่งเชื่อสิ่งที่พูดมานี้ จงฝึกปฏิบัติต่อไปและเห็นจริง ด้วยตัวของท่านเอง ไม่ต้องทำอะไรพิเศษไปกว่านี้ ถ้าท่านพิจารณาว่าสมาธิ และปัญญาเกิดขึ้นได้อย่างไรแล้ว ท่านจะรู้ความจริงได้ด้วยตัวของท่านเอง ทุกวันนี้ผู้คนไปยึดมั่นกับอยู่ชื่อเรียก ผู้ที่เรียกการปฏิบัติของพวกเขาว่าวิปัสสนา สมถะก็ถูกเหยียดหยาม หรือผู้ที่เรียกการปฏิบัติของพวกเขาว่าสมถะ ก็จะพูดว่าจำเป็นต้องฝึกสมถะก่อนวิปัสสนา เหล่านี้เป็นเรื่องไร้สาระ อย่าไปวุ่นวายคิดถึงมันเลย เพียงแต่ฝึกปฏิบัติไปแล้วท่านจะรู้ได้ด้วยตัวท่านเอง
วรรณคดีอังกฤษเป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าขุดลงไปในเนื้อหา ไม่ว่าจะเป็นทางสังคมและประวัติศาสตร์ที่ซุกซ่อนอยู่ ทำให้ การอ่าน การคิด ตีความ วิเคราะห์และวิจารณ์ ได้ชัดเจน แม่นยำ What when where น้อยไปสำหรับเด็กวรรณคดี ต้อง มี how why พ่วงอีกด้วย มันเป็นเรื่องที่ล้ำลึกมาก อิจฉา…เด็กวรรณคดี ครับ เพราะผมเรียนมาทางสายวิทย์ และ ไม่ลึกและกว้างพอที่จะแสดงความเห็น.... สำหรับ อจ ปรีชา ช่อปทุมา เคยสอนภาษาอังกฤษ ตอนเรียน มัธยมปลาย พอมาอยู่ มช elective เป็น วรรณคดีอังกฤษเบื้องต้น 3 หน่วยกิต เป็นที่ฮือฮา ว่า เป็นเด็กวิทย์ ที่กล้าหาญชาญชัยมาลงเรียนวิชานี้เป็นวิชาเลือก ผ่าน เกรด C ด้วยความเข้มงวดเป็นพิเศษ ของอาจารย์ เพราะเห็นว่าผมเป็นเด็กวิทย์ ไม่มีพื้นฐานที่ดี ท่านเลยเมตตาผม บางครั้งยังให้ผมไปตัดกล้วยที่บ้านพักท่านมากินอีกต่างหาก ขอกราบขอบพระคุณ มา ณ ที่นี้ด้วยครับ
คำนำจากหนังสือ จันทร์เสี้ยว โลกหมุนเวียนเปลี่ยนแปลก กระแสธารแห่งวัตถุถั่งทะลักไหล กระแสธารแห่งหัวใจถูกซัดพาหลงทิศทาง... พ่ายแพ้... จึงต่างทะเยอทะยานไขว่คว้าบ้าคลั่ง ไปกับกระแสธารแห่งวัตถุนั้น โดยลืม “หัวใจ” เสียสนิท เด็กๆ ผู้ซึ่งมิได้ใส่ใจกับวันคืน ล้วนถูกผู้ใหญ่ผลักไส บังคับ บงการให้ดำเนินชีวิตอย่างร้อน ทุรนไปด้วย โดยที่พวกผู้ใหญ่เหล่านั้นมิได้ฉุกคิดสักนิดว่า หัวใจของเด็กๆ เป็นเช่นไร มีจินตนาการพิสุทธิ์ไพศาลแค่ไหน และมีโลกส่วนตัวอันแสนงดงามปานใด... “จันทร์เสี้ยว” กวีนิพนธ์เล่มเล็กๆ แต่ทว่ายิ่งใหญ่นี้แหละ จะสะกิดเตือนท่านด้วยท่วงทำนองและลีลาอันอ่อนหวาน น่ารักใคร่ ว่าโลกและหัวใจของเด็กๆ เป็นฉันใด เผื่อว่า... บางที เราผู้ใหญ่ทุกคนอาจจะ “เห็น” และตระหนักถึงความเป็นจริงในชีวิตของเด็กๆ ของเรา และมอบเวลาคืนกลับแก่พวกเขาให้ได้ใช้ “ชีวิตกับเวลา” อย่างอิสระและสมศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์ “ผู้ใหญ่ตัวน้อย” ของเขาเอง เพื่อว่าวันหนึ่งข้างหน้า เราจะได้มีแต่ผู้ใหญ่ที่มีแต่ความสุขและรักเสรีภาพ
คุณจักร อย่าอิจฉาเด็กวรรณคดีเลยค่ะ เวลาใกล้สอบ หนังสือภาษาปะกิด ที่ต้องอ่าน เยอะเท่าจอมปลวกเลย จะว่าเท่าภูเขา เดี๋ยวจะว่าเกินไป พี่ละยังจำได้เลย วรรณคดีของอังกฤษแบ่งเป็นสี่ยุค ยุคแรกเรียกควีนอลิซเบธแล้วกัน เชคสเปียร์ค่ะ ไม่มีคนลงหรอก เพราะมันมีวิชาบังคับเชคสเปียร์อยู่แล้ว ก็เป็นบทละครทั้งนั้น ประเภทองค์ที่ 1 ฉากที่ 1 2 3 ก็ว่าไป มีมากกว่า1 องค์นะ ข้อสอบถามว่าทำไมฉากนี้ถึงเป่าแตร ตึ้บเลยค่ะ จะรู้ไหมเนี่ย เพราะไม่ค่อยได้เข้าเรียน ต้องสารภาพบาป เพราะกรรมนั้นมันคืนสนอง พี่ได้คะแนนแบบฉิวเฉียดเกือบตาย เขาให้เลืออกเรียน 2 ยุค พี่จำไม่ได้ว่ายุคอะไร จำได้แค่ ยุคโรแมนติก ที่ลงเรียน ตอนสอบนะ นึกภาพว่าคนสอบทั้งห้องที่สอบยุคโรแมนติก นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวด ไม่สมชื่อเลย บางคนนั่งกัดปากกา รวมแม่มะนาวด้วย จะเขียนอธิบายอะไรดีหว่า แล้วยิ่งเวลาเด็กเกรด เอ ขอสมุดเขียนเพิ่ม ใจนี้ค่อยๆไหลลงไปตาตุ่มเลย เรากว่าจะเขียนทีละบรรทัด แทบล้มประดาตาย แล้วพวกเธอทั้งหลายมีอะไรเขียนมากมายนักจ๊ะ ตอนหลัง เอามั่ง ขอสมุดทำลายขวัญและกำลังใจเพื่อน คือเขียนบรรทัด เว้นบรรทัดไง อาจารย์จะได้เห็นชัดๆ 555555 พี่มะนาวว่าการช่างสังเกตอะไรพวกนี้อยู่ที่บุคคลมากกว่า อย่างพี่เรียนด้วยสัญชาตญาณ แบบใช้ความรู้สึกของเราลงไปในตัวละคร เพื่อให้เข้าใจ แบบ หนังเรื่อง Criminal Minds คือคิดตามฆาตกร แต่พี่คิดตามตัวละครแทน แต่พี่ว่าคุณเองก็เหอะ ได้อะไร มาเยอะ ไม่เสียที่กล้าตาย(จริง)เข้าไปเรียน เด็กเอกอังกฤษเก่งๆหลายคนยังจอดเลย เพราะเขาคิดว่าเหมือนวิชา Reading มาฟังเรื่องตื่นตระหนกของแม่มะนาวเมื่อคืน ก่อนเปิดเพลง (คือตอนนี้ยังนึกเพลงไม่ออกเลย) ประมาณเที่ยงคืน หรืออาจกว่า พี่เข้าไปเล่นเกมส์ในเฟซ มีคนขอแอด พี่ก็เปิดดู เย้ย....มีนามว่า อ. สุรชัย ด่าน......อะไรประมาณนี้ สุรชัย แซ่ด่าน ขอแอด สงสัยมันเห็นนามสกุล เสรีไทย ที่มีบางคนไปตั้งกลุ่มแน่นวล กะว่าวันรุ่งขึ้นต้องเปลี่ยนนามสกุล จากมะนาว เสรีไทย เป็นมะนาว ศิษย์ ส.ว. (เจ้าเก่าของแท้) ต้องมีวงเล็บ เดี๋ยวจะหาว่าของปลอม ลูกมาเปิดดู บอกว่า มันตัวปลอมน่ะแม่ เออจริงด้วย รอดไป ไม่กลัวต้องเปลี่ยนนามสกุล แต่กลัวว่ามันจานึกว่าพวกเดียวกัน สยองอ้ะ จบแระ ตามไปฟังเพลงแล้วกัน คุณจักรบอกว่ายังอยู่ในโหมดเด็ก พี่เลยขอเป็นเด็กๆด้วย ถึงแม้ว่าจะทำให้ลำบากใจในการ ที่จะจินตนาการให้แม่มะนาวกลับไปเป็นเด็กหญิงมะนาว นี่แหละการจินตนาการ Imagine หรือ Imagination คำเดียว ที่พวกเราต้องเรียน 6 คาบ ยังจาอิจฉาพี่อีกไหม คุณจักร
ขอบคุณสำหรับเพลงที่แสนไพเราะพร้อมวีดีโอภาพสวยๆจาก"คุณจักร" ผมชอบภาพพ่อกับลูกมาก ตัวผมเองมาจากครอบครัวที่ล่มสลาย วัยเด็กจึงลำบากมาก เคยอด เคยหิว เคยถูกทอดทิ้ง แต่พอโตมาเห็นโลกกว้างขึ้นผ่านอะไรมามากมาย จากที่เคยคิดว่าตัวเราลำบากแล้ว แต่ที่ไหนได้เด็กที่ลำบากมากกว่าเราเป็นร้อยเท่าพันเท่าก็ยังมี เปรียบแล้วตัวเรายังดีกว่าพวกเขามากนัก "ใครมีเหลือให้เผื่อแผ่ ใครย่ำแย่อย่าเย้ยหยัน" "แบ่งปัน" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison คุณพี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และสมาชิกสภากาแฟ.netทุกท่าน
หลายคนที่ผ่านความยากลำบาก อย่างที่คุณแสงธูปกล่าวมา แม่มะนาวก็ไม่ต่างจากคุณแสงธูปหรอกค่ะ แม่มะนาวมีน้ำทิพย์ที่คอยชะโลมใจ คุณปู่แม่มะนาวค่ะ สอนให้แม่มะนาวรักการอ่าน ทำให้แม่มะนาวอยากเก่งภาษา แม่มะนาวมีโอกาสก้าวไปในรั้วสตรีวิทยาตามที่คุณปู่ตั้งใจ ปู่น้ำตาคลอตอนแม่มะนาวบอกว่าสอบติดธรรมศาสตร์ เพราะคุณปู่แม่มะนาวจบกฎหมายจากที่นี่ เสียดายเพียงแค่ปู่ไม่ได้อยู่ดูความสำเร็จเท่านั้นเอง ความยากลำบากที่ผ่านมา ไม่เคยลืม ไม่ต้องเคยเศร้า หรือน้อยใจ ว่าทำไมเป็นเรา ภูมิใจที่ว่าบัดนี้เราเติบโตแข็งแกร่งที่ จะสู้ชีวิตไปในโลก เมื่อแม่มะนาวทำงาน ทุกเดือนจะบริจาคมูลนิธิช่วยเด็กกำพร้า และทำมาจนถึงทุกวันนี้ ชอบคำของคุณแสงธูปที่ว่า "ใครมีเหลือให้เผื่อแผ่ ใครย่ำแย่อย่าเย้ยหยัน" มันบอกอะไรหลายอย่างในตัวคุณแสงธูป กรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ความดี ความเลว มองเห็นได้ "ไม่เคืองแค้นน้อยใจในโชคชะตา ไม่เสียหายชีวาถ้าสิ้นไป นี่คือปณิธานที่หาญมุ่ง หมายผดุงยุติธรรม์อันสดใส ถึงทนทุกข์ทรมานนานเท่าใด ยังมั่นใจรักชาติองอาจครัน"
ขออนุญาตลงเพลงแบ่งปัน ของ ศุ บุญเลี้ยง เพราะของ ปนัดดา เป็นคาราโอเกะค่ะ เลยไม่ได้ยินเสียง แม้จะคนละเพลง แต่ก็ คือการ "แบ่งปัน" แบ่งปันกันฟังค่ะ ดอกไม้สวยสวยดีนะ
"คบกันด้วยผลประโยขน์ ผลประโยชน์ไม่มี ก็เลิกคบ คบกันด้วยบารมี บารมีหมด ก็ล้มเลิก คบกันด้วยอำนาจ อำนาจหมด ก็ทิ้ง คบกันด้วยความพิศวาส ความพิศวาสหมดไป ก็เจ็บปวด มีเพียงคบกันด้วยใจ ถึงจะเป็นอมตะ ทนุถนอมคนมีบุญวาสนากับเรา ทนุถนอมเวลา คิดแต่สิ่งดี รู้บุญคุณคน ให้ความจริงใจ คบกันด้วยใจ มิตรภาพกัลปาวสาน" เครดิต คุณ Supang Uruwat หลวงพี่กีรเต้
วันนี้คือวันดีแห่งปี เป็นวันที่ ๙ ม.ค. ๙ แรกของปี และเป็นการ ก้าว เดินอย่างมั่นคงในชีวิตของตน... สำหรับคืนนี้ ลาไปด้วย“สะพานข้ามแม่น้ำสายเชี่ยวกราก” Bridge over troubled water .........Sail on Silver Girl,sail on by Your time has come to shine All your dreams are on their way.... สวัสดีครับ
"จับมือกันเดินก้าวไป มุ่งสู่จดหมายอนาคตเรา" "ขอบคุณเพื่อนทุกคนในทุกตัวอักษรที่สะท้อนถึงความห่วงใย" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison คุณพี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และสมาชิกสภากาแฟ.netทุกท่าน
"คำคนว่านั้นไม่เจ็บ ที่เจ็บเพราะใจเราเก็บมาคิด" ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison คุณพี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และสมาชิกสภากาแฟ.netทุกท่าน
ขอบพระคุณสำหรับเพลงแสนไพเราะ เพลง"คนไกลบ้าน"ของ"ชรัม"ผมเคยฟังนานแล้วจนลืม แล้วไปจำสับสนกับเพลง"ไกลบ้าน"ของชรินทร์
จ๊ะเอ๋ตอนดึกๆวันจันทร์ มารายงานตัวโดยละม่อมค่ะ คุณจักรตั้งค่าตัวพี่ ตอนเห็นตัวเลขก็ปลื้มหรอก แต่พอดูราคา เป็นCent ซะงั้น เดี๋ยวนี้วิทยายุทธ ฝึกปรือจนเชี่ยวชาญเลยนะเนี่ย ยากมากไหม ตอนเย็นเผลอหลับไปแป๊บ อากาศมันสบายอ้ะ ตื่นมา ได้ยินข้างบ้านเปิดเพลงไทย ที่ไม่ได้ยินมานานแล้ว ไปหาจนเจอ เลยเอามาฝาก ของเก่าร้องโดย นริศ อารีย์ แต่เสียงใน MV แตกพร่า เลยเอาอ๊อดมาแทน
ประกาศจับ"คนไกลบ้าน"ทำเอาผมหัวเราะลั่น คุณจักรทำแต่ละรูปสวยดีครับ วันไหนที่เห็นพี่มะนาวกับคุณจักรอยู่บ้านพร้อมกัน ผมมีความสุขนะครับ เหมือนเรากลับมาบ้านแล้วเจอครอบครัว "อนุสาวรีย์รัก" สุเทพ วงศ์กำแหง
ตอนนี้ก็ตีหนึ่งกว่าๆผมนั่งอยู่ริมหน้าต่างมองผ่านความมืดไปบนท้องฟ้า เพลงนี้แทนความรู้สึกที่มีในตอนนี้ ด้วยรักและคิดถึง แม้ว่าเราจะไม่เคยพบกัน ราตรีสวัสดิ์ครับ พี่มะนาว คุณตะขบ คุณหนูอ้อย คุณmaison คุณพี่หงส์เฒ่า คุณไดโกโระ คุณctpk05 คุณควันหลง คุณพี่อาวุโสโอเค คุณจักร และสมาชิกสภากาแฟ.netทุกท่าน
เพลงนี้น่าจะเหมาะกับอารมณ์ รำลึกความหลังครั้นในวัยเยาว์ ภาพในวันวาน ว่าเคยพบใครมากมาย เคยหัวเราะร้องให้ ไม่ลืมว่าเรานี้มาจากไหน
สวัสดีครับ พี่หงส์(เฒ่า)…… ผมไม่ได้เดานะครับ ว่าพี่ หงส์ เป็นพี่ผมแน่ เพราะมีคำว่า เฒ่า ต่อท้าย (ส่วนผมยังเป็น วัยรุ่น อยู่ครับ แต่ ก็มีคำว่า สุดท้าย ต่อท้าย เหมือนกัน) นานปีทีหน จะได้เห็นพี่หงส์ เปิดเพลงให้น้องน้องฟัง ถ้าผมจำไม่ผิด น่าจะเม้นท์สุดท้ายใน สิ่งที่ยังคงอยู่ ที่พี่ติดค้างสัญญา วันนี้ โชคดี ที่ได้มีโอกาสฟังเพลงที่พี่เปิดให้ฟัง.....ขอบคุณครับ
ข้าน้อยยังด้อยวิชา...... ต้องให้ผู้อาวุโสช่วยขัดเกลา จะคุกเข่าอยู่ตรงนี้ จนกว่าท่านจะรับข้าเป็นศิษย์ ไปแล้ว สวัสดีครับ
สัญญานะ ว่าจะไม่หนีหายไปไหน (เด๋วขอกินยาธาตุแก้เลี่ยนก่อน อิอิ) มีความสุขในคืนนี้ ยังหนาวอยู่ ถึงจะน้อยกว่าเมื่อวาน แต่อย่าลืมห่มผ้านะ (ขอยาอีกอึก)
