ทัวร์(ตาม)ไหว้วัด วันที่ ๓ (ต่อ) อาบน้ำเสร็จก็คอยเพื่อนที่ไปลำพูน เพื่อนสนิทเดินเข้ามาหน้าเข้มเชียว สงสัยตากแดดมากไปที่วัด ถามแม่มะนาวว่าคิดไงถึงโทรไปถามเบอร์โทรน้องคนขับกลางวง ยังเอ๋อ เพราะพิษไข้ ก็บอกไปว่า ช้านจำเบอร์เค้าไม่ได้ เลยโทรไปถาม เพื่อจะได้ถามเบอร์นายเขาอีกที จะได้ขอบคุณไง ไม่รีบทำ เดี๋ยวมีลืมให้โดนดุอีก อุต๊ะ...ปลากดว่า เป็นเรื่องค่ะ ในรถ พอบรรดาทัวร์ชรา เห็นแม่มะนาวโทร ไปขอเบอร์คนขับ มวลมโนทั้งหลายก็ก่อตัวในรถทันที กล่าวหาว่าแม่มะนาวทำสำออยแกล้งป่วย แล้วจะโทรให้คนขับรถมาพาไปเที่ยว มิน่าเพื่อนสนิทถึงทำเสียงแกงเขียวหวานใส่ซะดังผิดปกตินิสัย คือเธออยากให้ในรถรู้ ว่านี่ไงนอนอยู่บ้านเห็นๆ เพลียใจเจงๆ เลยบอกเพื่อนสนิทว่า นี่เขาคิดว่าชั้นกลัว เค้ามากถึงขาดต้องทำแกล้งทำป่วยเลยเหรอ ถ้าชั้นจะไปก็บอกกันตรงๆเลย (ไงก็โดนหมายหัว อยู่แล้วนี่) แล้วรถน่ะก็ต้องบอกเขาล่วงหน้า เขาจะได้มีเวลาเตรียมทั้งรถและคนขับ เออ..ถ้าเดินไป โบกสองแถวก็ว่าไปอย่าง อิอิ ชี้แจงเสร็จสรรพ ก็ไปสมทบ ไม่อยากมองหน้าใคร กลัวตัวเองจะแผ่ รังสีอำมหิตออกไป เกรงใจเจ้าของบ้าน พักโรงแรมละก้อ อยากมีเรื่อง เดี๋ยวจัดให้ จะเอาแบบ rare หรือ medium rare ได้ทั้งนั้น ในที่สุด ถึงเฮือนสุนทรีย์เสียที นั่งคนละมุมละกันนะ สั่งอาหารมาตามรับสั่ง แกงอะไรไม่รู้ผักเขียวๆคล้าย หญ้าลอยมาเต็มหม้อไฟ ดีที่นั่งริม ถามเพื่อนสนิทว่าจะกินแกงหญ้าหม้อไฟ หรือจะสั่งแกงใหม่กินกัน เลยสรุปขอแกงข่าไก่ หนึ่งชามเล็กๆ ก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อย ชิมแกงไปเรื่อยๆ อ้าวคนป่วยอยากทานไร ร้อนๆ แถมเงินกองกลางสามพันก็อยู่ในนั้นด้วย ทานเสร็จ บอสใหญ่เสนอไปกินโรตี ก็ไปกัน คนเยอะไปหมด ที่จริงก็คล้ายเครป แต่เขาใช้แป้งโรตีอย่างหนาแทน สั่งโรตีใส่กล้วยหอม ราดช็อคโกแล็ต คนอื่นไม่รู้ พร้อมช็อคโกแล็ตร้อน เจ้ากรรมของแม่มะนาวมาก่อนเลย ทุกคนมองที่จาน อย่าว่างี้ งั้น โง้น เลย ถ้าแบ่งให้ทุกคนชิมจำนวนชิ้นไม่พอหรอก และไม่ให้กินด้วย นินทาเราไว้นี่ เลยบอกว่า เราจะไม่รีบกิน นะ รอเพื่อนๆ เกรงใจอ้ะ แล้วค่อยๆบรรจงจิ้มใส่ปาก เคี้ยวช้าๆ นุ่มอร่อยๆ 5555 หมดเวรไปอีกวัน จวนกลับบ้านแล้ว
อุ๊ย...หลวงพี่ แม่มะนาวเคยเห็นแกงแค แต่ไม่เคยเห็นใส่หม้อไฟ ก็น้ำแกงมันขลุกขลิก ลงหม้อไฟก็เป็นเรื่องซิคะ แม่มะนาวต้องเอาน้ำแข็งไปหยอดที่ไฟ หญ้าเอ๊ยผักแทบไหม้ติดหม้อเลย อิอิ
xBeps's channel ที่ประเทศอังกฤษในวันคริสต์มาส ทางโทรทัศน์ บีบีซีจะเสนอหนังอยู่สองเรื่องเป็นประจำ คือ หนัง Snowman เรื่องนี้กับ หนัง James bond และเขาก็เสนออย่างนี้ทุกปี มามากกว่า 30 ปี เพลง Snowman นี้เข้าใจว่าทำขึ้นเปรียบเปรยจากปี 1982 ปีที่ หิมะตกมากที่สุดเป็นประวัติกาลของประเทศอังกฤษ จนมีคำเปรียบเทียบกับประเทศอเมริกาว่า หิมะตกที่อเมริกามากเท่าไร นมก็ส่งตรงเวลา แต่กับที่อังกฤษ คนส่งนมยังออกจากบ้านไม่ได้เลย ส่วนหนังเจมส์ บอนด์นั้น ก็ฉายวนไปวนมา ทุกปี ภาคนั้นภาคนี้ เพราะเจมส์บอนด์ เป็นความภาคภูมิใจของคนอังกฤษ (ถึงแม้มันจะเป็นแค่หนัง) เพราะพระเอกในเรื่อง ถ่ายทอดบุคคลิกทุกอย่างที่คนอังกฤษอยากจะให้โลกเห็นว่า พวกเขาเป็น คือมีความเป็นสุภาพบรุษ เท่ เก่ง เสนห์แรง 55
ช่วงเทศกาลมาเมื่อไร คนที่ใช้ชีวิตโดดเดียว อยู่ตัวคนเดียวอย่างลำพัง มักจะไม่ค่อยมีความสุขและชอบช่วงเทศกาลสักเท่าไร โดยเฉพาะคริสต์มาสจนถึงปีใหม่นี้ ระยะเวลา 5 -6วันนี้ เหงา และหว่าเว้ ที่สุด เพราะทุกคนที่มีครอบครัวก็จะกลับไปหาครอบครัวตัวเอง ที่ทำงานก็หยุด ร้านค้าก็ปิด รถเมล์ก็ไม่เดิน ทำได้ดีสุดคือออกไปเดินข้างนอก หรือไม่ก็ดูโทรทัศน์คนเดียว ฟังเพลงนี้ ดูเป็นตอนๆ ไปครับ ค่อยๆสร้างอารมณ์ เพลงเพราะ นักแสดงเก่ง ฉากสวยงาม สะท้อนชีวิต เวียนว่ายไป ชีวิตจะทำอะไรกันหนักหนา ทำเพื่ออะไรมากมายนัก สร้างศัตรู คนเกลียด ไว้ข้างหลังเยอะ เหมือนคำลำเนาเพลงสามก๊กที่ว่า น้ำแยงซีรี่ไหลไปบูรพา คลื่นซัดกวาดพาวีรชนหล่นลับหาย ถูกผิดแพ้ชนะวัฏจักรเวียนว่างดาย สิงขรยังคง ตะวันยังฉาย นานเท่านาน ผมแปลความเป็นว่า แม่น้ำไหลไปไม่หวนกลับ ชีวิตคนเราดังคลื่น เดียวก็ถูกซัดหาย คุณเก่ง เราเก่ง คนเด่น คนสำคัญ แต่ละยุคล้วนดับสูญ ทุกคนล้วนมีเหตุผลของตัว ว่าตนถูก ว่าเขาผิด โทษกันไป โทษกันมา เวียนวนซ่ำๆเหมือนกันทุกสังคม ทุกครอบครัว ต่างหวังเอาแต่ชนะกัน เหมือนชีวิตไม่มีขึ้นไม่มีลง ไม่ต้องพึ่งพากัน จนลืมไปว่า สิ่งที่อยู่ตราบนานเท่านานไม่ใช่ตนแต่คือฟ้าและแสดงแดด หากวันนี้ท่านเหงา ผมอยู่เป็นเพื่อน เหล้าใครเหล้ามัน หากินกันเองที่บ้าน วันนี้ผมกินจิน เดียวดึกๆค่อยกินเหล้า ขอความสุขแด่ทุกท่านวันคริสต์มาส จิงเกอเบลครับ
นั่งดู House of Flying Daggers ที่คุณฮิลจัดมาแต่เมื่อคืน เลยดูอันอื่นไปอีก แถม Hero ด้วย เคยดูหนัง แต่จำเรื่องราวไม่ ค่อยได้ แบบเดี๋ยวนี้หนังจีนแบบใหม่ ทำแบบจินตนาการ ดูเอาเพลินกับท่ากำลังภายใน เหงาๆ ก็นั่งดูอะไรๆไปเรื่อย อยากจิบจิน เป็นเพื่อนคุณฮิล แต่เดี๋ยวนี้สังขารไม่อำนวย เลยไม่อยากเมาให้เสียชื่อที่อุตส่าห์ สะสมมา ไม่ใช่ว่าคอแข็ง แต่รู้ตัวว่าเหล้าขมจะหยุด แหะๆ วันเก่าๆ เวลาเก่าๆ สนุกดี วันใหม่ๆ เวลาใหม่ ต้องไปอย่างระวัง เพราะเรียนรู้แล้วว่า อะไรๆ ไม่เหมือนเดิม แม้แต่ตัวเราเอง
มาดู 20 ภาพสุดยอด ปี2015 จัดโดย National Geographic โดย Alexey Trofimov โดย Gabor Dvornik โดย Cezary Wyszynski โดย Sea Berry โดย Dominic Roy โดย Ian Mcallister โดย Marsel Van Oosten โดย Pooyan Shadpoor โดย Vedrana Tafra โดย Andrew George
10 ภาพที่เหลือ โดย Stefano Unterthiner โดย Stephano Unterthiner โดย Karim Iliya โดย Abderazak Tissoukai โดย Kalmer Lehepuu โดย Ernie Vater โดย Ciemon Frank Caballes โดย Yukio Miki โดย Marc Henauer
สวัสดียามดึกครับ "ดอกไม้แห้งกับความทรงจำ" ไม้เมือง Cr : auttachai klaytae ใกล้จะผ่านไปแล้วอีก"หนึ่งปี"ความทรงจำใหม่ๆเข้าไปแทนที่ความทรงจำเก่าๆมองเห็นอดีตเลือนลางลงไปเรื่อยๆ ผมมีความหวังเล็กๆว่าผมจะได้อ่านเรื่องราวของเพื่อนคนหนึ่งที่อยู่แสนไกล หวังว่าปีใหม่นี้เธอจะกลับมาบอกเล่าเรื่องราวของเธอลงใน"Facebook" ให้เพื่อนเก่าอย่างผมได้รับรู้บ้าง ทุกครั้งที่เธอกลับมาพร้อมกับรูปและเรื่องราวความเป็นไปของเธอเพื่อนๆก็จะรุมแสดงความคิดถึงจนข้อความยาวเหยียด กว่าที่เพื่อนๆจะเอามาให้ผมดูก็ไม่เหลือเนื้อที่ให้คนอย่างผมได้บอกคิดถึงเธอเสียแล้ว
สวัสดีเช้าวันอาทิตย์ครับ สองสาวตื่นทานกาแฟแต่เช้าเลย ผมยังไม่ได้สมัครเลยครับพี่มะนาว ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะทำให้เสร็จ วันนี้ต้องไปรับพ่อตาออกจากโรงพยาบาลตอนเช้า เมื่อวานนี้พาท่านมา"ฉีดสี"(ผมก็ไม่รู้ว่าคืออะไรพูดตามหมอพูด) ผลออกมาเบาใจไปแยอะ หมอบอกลิ้นหัวใจรั่วกับหัวใจโตก็จริงแต่หลอดเลือดยังแข็งแรงอยู่ นอนดูผลข้างเคียงจากการฉีดสีคืนหนึ่ง ก็กลับบ้านได้เพราะไม่ต้องผ่าตัดทานยารักษาได้ วันนี้เลยกำลังเตรียมตัวไปรับท่านกัน เมื่อวานผมหลับคาโรงพยาบาลเลยตื่นมาภรรยาบอกหมอเรียกเข้าไปคุยแล้ว ภรรยาหน้าตาสดชื่นขึ้นแยอะเลยผมเห็นแล้วก็พลอยเบาใจและดีใจไปด้วย นี้เธอก็กำลังเตรียมของอยู่กะว่ารับพ่อตามานั่งเล่นที่บ้านผมก่อน(ตั้งแต่แต่งงานมาสิบกว่าปีพ่อตาเคยมาเที่ยวบ้านผมที่กรุงเทพแค่สี่ห้าครั้งเอง) แล้วค่อยไปส่งท่านที่"แปดริ้ว"
ศิลปะบนกระทะนะคะวันนี้ บ้านเราเรียกขนมโตเกียว .....แค่ชมก็ฟินน์ ตรงที่สีเข้มคือตรงที่จี่ถูกกระทะก่อน อิอิ
หนูอ้อย เขาใช้คำว่าจี่เหรอครับ ไม่ใช้ฉีดเหรอ (คำกริยา[แก้] จี่ ทำของกินให้สุกโดยการเผา (โดยนัย) ทอดในกระทะที่ทาน้ำมันน้อย )
คือเส้นสีน้ำตาลเข้มนั้น... แป้งถูกฉีดลงไป แล้วสเต็ปต่อมาความร้อนจากกระทะแบนก็จะ "จี่" ให้แป้งส่วนนั้นสุกและมีสีเข้มก่อนแป้งส่วนใหญ่ที่ฉีดตามลงไปทีหลัง อิอิ คือความหมายจะบอกว่า ส่วนไหนถูกจี่ก่อนก็จะเบิร์นก่อนแล้วเป็นสีน้ำตาลเข้ม คนทำจะต้องเล่นกับมิติของเวลาด้วยในการทำลวดลายของขนมนี้ค่ะ ขอบคุณที่สงสัย และเปิดโอกาสให้อธิบาย ..
สวัสดียามเย็นครับ เรื่อง"จอมใจบ้านมีดบิน"เดิมทีผมดูไม่จบนะครับ ดูถึงแค่ตอนที่"จางซิยี่"กอดรัดฟัดเหวี่ยงกับ"หลิวเต๋อหัว"แล้วก็ไม่ได้ดูต่อ พอ"คุณฮิวตัน"เอามาเปิดผมเลยกลับไปดูใหม่จนจบ เห็น"จางซิยี่"แล้วทำให้นึกถึงเรื่องหนึ่งที่เธอเคยเล่น"พยัคฆ์ระห่ำมังกรพยองโลก" แต่ตอนนั้นที่ดูเพราะชอบ"โจวเหวินฟะ"กับ"มิเชลโหยว" ในเรื่องนั้นมีฉากเด็ดตอนที่"เจียวหลง"สู้กับ"หลี่มู่ไป๋"ในป่าไผ่ Crouching Tiger, Hidden Dragon Cr : xcjustin ตอนที่เอามาทำเป็นหนังนี่เป็นช่วงชีวิตหลังของ"หลี่มู่ไป๋" ผมอยากให้เขาเอาเรื่องของ"หลี่มู่ไป๋"ตอนหนุ่มๆมาทำเป็นหนังบ้างคงจะสนุกดีเพราะเรื่องราวรันทดและกินใจมาก
ฟังเพลงเก่าๆ ที่ติดอยู่ในเมม โทรศัพย์ SIEMENS SL45 โอ้ นานมากๆๆ น่าจะปี2002 https://en.wikipedia.org/wiki/Siemens_SL45
เมาไม่ขับน้าาาาา ทุกท่าน ข้าวหม้อ-แกงหม้อ อุ๊ปส์ส์ส์ ไม่ใช่ เหล้าขวด-Juiceขวดสิ ในบรรยากาศเทศกาล มึนแล้วบ้านใครบ้านมันนะจ๊ะ เราเตือนคุณแล้ว อิอิ อิอิ
อันนี้บางครั้งมันก็เป็นเรื่องแปลก ผมเคยสนใจซื้ออาคารกลุ่มหนึ่งเห็นเสนอขายตั้งแต่ปี48 ก็บอกคนขายว่า ทำเลดี ราคาดี ทำไมไม่มีใครซื้อ... เอาไว้ผมซื้ออันนี้ก่อน(ตอนนั้นมีหลายที่ หลายหลังให้เลือก) แล้วถ้ามันยังไม่ขายเดียวผมค่อยจะกลับมาซื้อ ปี 2556 มันก็ยังไม่ได้ขายซึ่งผมก็แปลกใจมาก (ไม่ต้องสงสัยเรื่องทำเลว่าอาจจะไม่ดี หรือไม่ต้องสงสัยว่าราคาขายอาจจะสูง เพราะทั้งสองอย่าง ผมรับประกันได้ว่าดีและถูกมาก..) ผมก็ทำเรื่องวางเงินมัดจำเสนอซื้อไป และก็ได้อนุมัติวงเงินกู้ ให้มาทำโครงการได้ แต่ด้วยติดขัดเรื่องเงินเริ่มต้น ก็เลยว่าจะถูกยึดเงินมัดจำบ้านไปแน่ แต่วินาที่สุดท้ายมีคนมาขอซื้อต่อด้วยราคาที่สูงกว่าที่ผมเสนอธนาคารไปอีก ทั้งๆที่เกือยบ 8 ปีมันไม่มีใครสนใจจะมาซื้อเลย (ได้กินเงินส่วนต่างฟรีๆ มาแบ่งเพื่อนฝูงกันมากอยู่ ) แปลก แต่ผมก็ไม่คิดว่าสิ่งนี้จะเป็นไปได้ ถ้าเราไม่มีเป้าหมายในการจะครอบครองอะไรสักอย่าง เพียงแต่เราต้องมีความตั้งใจ มุ่งมั่น อุตสาหะ (ทางพระก็ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา) อย่ามัวแต่คิดเพ้อฝันอยู่ว่า วันหนึ่งมันต้องเป็นของเรา เพราะมันเป็นของเรา (ใครบอกเราละว่ามันเป็นของเรา คนอื่นเขาก็บอกเหมือนกันว่า มันเป็นของเขา )
คือเราต้องตั้งใจในการทำทุกสิ่งในชีวิตด้วยนั้นแหละ บางทีการได้มาเช่นเรื่องทรัพย์สิน เราอาจไม่ต้องไปลงแรงข้องแวะหรือจ้องจะเอาก็ได้ แต่เมื่อเราตั้งใจทำกิน แม้ไม่นึกไม่ฝันว่าเราจะกล้าคิด มันก็เข้าทางเราเอง เพียงแต่เราต้องไปรวมๆเงินจากทางอื่นมาลงแล้วเราก็เป็นเจ้าของได้ การที่แบนเนอร์เขียนไว้เช่นนี้ไม่ได้หมายความให้เรางอมืองอเท้า แล้วสิ่งทั้งหลายจะเข้ามาเอง เราต้องทำ"ปัจจุบัน" ให้ดี แล้วของที่ควรเป็นของเราก็จะเข้ามาหาเราเอง บางทีไม่คาดฝัน หรือเรื่องความรักเหมือนกัน หากเรารักชอบใคร หากเป็นคู่กัน วันนี้อาจมีอุปสรรค ก็ไม่ใช่งอมืองอเท้า หากเราคิดดีทำดีกับความรัก วันนึงหากรักนั้นคู่กับเราจริง ก็จะน้อมมาหาเราเองอาจอย่างไม่คาดคิด แต่ถึงไม่ใช่ เราก็มีความสุขในสิ่งที่เราปฏิบัติในปัจจุบัน คือมันคงต้องประกอบกันระหว่าง ความใฝ่ฝัน-ความจริง ใฝ่ฝันนั้นจะจริงได้ต้องลงมือทำไม่ใช่ลอยไปลอยมา อีกตัวอย่างหนึ่งเรื่องทรัพย์สิน ที่บ้านทำกินที่ตึกตึกหนึ่ง เจ้าของเขาเป็นเศรษฐี บ้านเราเช่าอยู่ 14 ปี ไม่เคยคิดฝันว่าจะซื้อเขาได้ เขาคงไม่ขาย ลูกหลานเขาก็มี ถ้าไปถามเขาก็คงโดนบอกราคาสูงๆเพราะเขาไม่อยากขายเลยบอกผ่านๆไว้ คิดเองเออเองทั้งสิ้น มีเที่ยงของวันนึง คุณแม่เล่าว่าคุณลุงเจ้าของโทรมาบอกขายตึกที่ทำกินนั้นให้กับคุณแม่ในราคาที่ทางเราพอสู้ไหว พอหลังๆเริ่มสนิทกันคุณแม่เคยถามท่านว่า ทำไมถึงบอกขาย(คือพูดอ้อมๆนะ) ท่านเลยอธิบายว่า ลูกหลานท่านดูแล้วไม่มีใครจะมาใช้ที่นี่ และอีกอย่างคุณแม่เป็นคนตั้งใจทำมาหากิน และที่สำคัญท่านแอบมองเห็นว่าเป็นคนเลี้ยงดูบุพการีด้วย หากจะขายคนอื่นไปก็จะทำให้ที่บ้านเราลำบาก ไม่รู้เขาจะให้เราเช่าต่อหรือเปล่า อย่างพี่ฮิลว่า ต้องลงมือทำ ทำไรสักอย่าง ทำไปเรื่อยๆ แล้วเราจะได้ดีเอง
โลกเรานี้กว้างใหญ่ ผู้คนมากมายทั่วโลก เราอยู่แค่ห้องแคบๆในบ้าน มีคนอีกมากมายที่เก่ง ทั้งพรสวรรค์ เก่งด้วยความสามารถ เก่งเพราะความชำนาญ เก่งเพราะฝึกฝน เก่งเพราะความบังเอิญ เราอยู่ตรงไหนกันนิ อวดว่าตัวเองเก่งกันจัง ถ่อมตัวกันบาง
สวัสดียามดึกครับ คุณฮิวตันครับ จากวีดีโอรวมคนเก่งที่คุณเปิดผมคิดว่า สาวที่เอาหน้าอกทุบกระเบื้องกับสาวที่เอา***เปิดฝาขวดพวกเธอมาจากสำนักเดียวกันหรือเปล่าครับ (คนเปิดขวดน่าจะเป็นศิษย์พี่)
"จาก" มีคำกล่าวว่า"พบเพื่อจาก จากเพื่อพบ" แต่กับใครบางคน จากกันไปเลยยังจะดีเสียกว่าได้กลับมาพบกัน ให้จากกันให้เฝ้ารอ.....ยังดีกว่าได้พบเธอแล้ว เรา...ไม่มีเธอ....ไม่มีความหวัง...ไม่มีความรัก "จาก" กู่แคน Cr : เติบนึง สตูดิโอ ดูเหมือนว่าเราจะงมงาย เธอ...ให้เราลืม ให้เราตัดใจ ให้เราเริ่มต้นใหม่กับใครสักคน สำหรับคนที่เปลี่ยนใจไปแล้วก็พูดได้ แต่คนที่ไม่เคยเปลี่ยน ต่อให้ทำใจไม่รักเธอได้ แต่ก็ยังคงคิดถึงเธออยู่ดี "บ่ได้ฮัก" กู่แคน Cr : Joseph Thaiport ราตรีสวัสดิ์ครับ
555 คุณแสงธูป เฝ้าดูละเอียดจัง (มีของน่าสนใจน่าดูกว่าอีกตั้งเป็นร้อย) ผมว่าไอ้เปิดขวดนะ น่าจะทำขำๆ แต่แม่นางนมคาราเต้นิ แม่เจ้า เกิดเธอโมโหแฟน ผมว่าแฟนเธอคงมีเข้าไอซียูแน่
ทัวร์(ตาม)ไหว้วัด วันที่ ๔ ตื่นเช้ามาแอบดีใจเล็กๆ พรุ่งนี้กลับบ้านแล้ว รีบเก็บกระเป๋า แต่เมื่อคืน เหลือวางไว้แค่ชุดใส่วันนี้ และพรุ่งนี้ ออกไปทานสลัดอาหารเช้าเหมือนเดิม สงสัยจะหมดไปครึ่งนึงของที่ปลูกแน่เลย วัดสุดท้าย ของทัวร์ตามไหว้วัด คือวัดป่าดาราภิรมย์ แต่ก่อนถึงแวะไหว้วัดพระบาทสี่รอย ที่ว่ากันว่าเป็นรอยพระบาท ของพระพุทธเจ้า 4 พระองค์ซ้อนทับกันอยู่มีรูปฝาก แต่เป็นรูปเขียนที่แสดงไว้ เพราะแม่มะนาวไม่มีไม้เซลฟี่ ยื่นไปถ่ายเหนือรอยพระบาท แวะดูร้านค้าเล็กๆ มีที่ติดใจ คือผ้าม่านสีขาวปักลาย เป็นผ้าฝ้าย ติดใจ แต่ ไม่แน่ใจว่าขนาดจะใช้ได้ป่าว เลยขอแค่นามบัตร กลับมาวัดขนาดที่บ้านก่อน เห็นบอสใหญ่-เล็ก เลือกซื้อ เลยถอยมา ยืนดูวัดไปเรื่อย พร้อมแล้วก็ขึ้นรถ ไปวัดป่าดาราภิรมย์ สวยมาก เพื่อนไกด์ อธิบายอีกตามเคย ไม่ได้เพื่อนคนนี้ ก็คงไม่รู้อะไร เพราะวัดนี้สร้างหลังจากแม่มะนาวเลิกเที่ยวไปแล้ว ข้างในสวยงาม ภาพวาด ลงรักปิดทอง มีตู้ที่ใส่พระธาตุด้วย มีจัดดอกไม้สวยงาม คือจะมีการใช่้วัดนี้เป็นที่สวดคืนสุดท้ายก่อนถวายเพลิง พระศพพระสังฆราช เดินชมรอบวัดจนหนำใจ ก็กลับแวะทานข้าวกลางวัน ร้านเล็กๆที่อร่อยมาก ก๋วยเตี๋ยว ราดหน้าแบบที่ทานสมัยเด็ก คือไม่ใส่ไข่ลงไปผสม แล้วแวะตลาดซื้อของ เพราะวันนี้ทานกันบ้านเจ้าภาพ ถึงบ้านเก็บของอีกรอบ ตรวจให้เรียบร้อยว่าไม่ได้ทื้งของที่ระลึกไว้ อาบน้ำ แล้วช่วยเขาถือออกไปตั้งที่ระเบียง ตอนนี้ซิถึงจะสนุก เดินดูอาหาร แย่งชิงขนมจีนน้ำยากะเพื่อน เลยแบ่งคนละครึ่ง ไปอีกทีแย่งขนมจีนแกง เขียวหวานไก่กะเพื่อนอีกแระ แบ่งปันคนละครึ่งตามเคย ตอนหลังเลยทานข้าวเหนียวกับไส้อ่อนปิ้ง อร่อยดี มีเค้กเป็นของหวาน แต่ไม่ได้ทาน เจ้าของบ้านเอารูปสมัยเรียนมาดู กิ๊วก๊าวกันไป แต่เป็นสมัยอยู่จุฬา เลย ไม่มีเราซิ เลยเดินไปเก็บอาหารที่เหลือ มารวบรวมไว้ เพื่อมื้อเช้าต่อไป แล้วเข้าไปช่วยกันล้างจาน ออกมาเจอพิธีการมอบของที่ระลึกให้เจ้าของบ้าน ของที่ซื้อตอนบ่ายแหละ ถึงว่าซื้อกันเยอะจัง ทุกคนต้อง ออกไปขอบคุณตามหมายที่กำหนดไว้ แม่มะนาวเลยว่าสดๆ ขอบคุณมากที่ต้อนรับ และขออภัยที่มารบกวน แปลงผักสลัด หมดไปเกือบครึ่ง มันจะเป็นพิธีรีตรองอะไรปานนั้น สำหรับคนที่เราเรียกว่ากลุ่มเดียวกัน แต่เอาเหอะ ทำตามไว้ไม่เสียหลาย คนอื่นกลับเข้าห้องหมดแล้ว ความที่ห้องแม่มะนาวอยู่ติดห้องเจ้าของบ้าน เพื่อนยัง นั่งเช็ดจาน จะเดินลอยชายผ่านไป ก็ไงๆอยู่ เพระมันคงไม่สมกับที่มารบกวนเขา เลยช่วยนั่งเช็ดไปด้วย คุยกันไปด้วยจนเสร็จ เข้านอน
